• Auteur: Jonas Boets
• Uitgeverij: Uitgeverij Manteau / Standaard Uitgeverij / New Book Collective
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 320
• Coverontwerp: Will Immink Design
• ISBN: 978-9022342947

https://www.standaarduitgeverij.be/product/bloed-9789022342947/

Review:

To bleed or not to bleed

Een week voor de Heilig-Bloedprocessie, die jaarlijks door Brugge rondgaat, wordt een lid van de organisatie vermoord teruggevonden. In haar broekzak zit een briefje met de woorden ‘aanslag op processie’ geschreven. Van In, Versavel en Meyrem worden op de zaak gezet en vrezen voor een bloederige aanslag op één van de meest bezochte evenementen in het land. Van In wil dan ook de processie afgelasten maar natuurlijk krijgt hij heel wat tegenstand, onder andere van hoofdcommissaris De Kee en de burgemeester, die op het matje werd geroepen door de bisschop om het evenement te laten doorgaan. Dus zit er voor Van In en zijn team niks anders op dan zo snel mogelijk de dader of daders te vinden en de mogelijke aanslag op tijd te verijdelen. Intussen ontstaat er in het comité van de processie een ware machtsstrijd waarbij de vorige organisator opzij wordt gezet voor een overijverige organisatrice die grootse plannen heeft met de stoet en de processie in de toekomst.

Bloed is intussen al de zesde prequel thriller (als je de novelle Chaos erbij telt is het al het zevende) van de hand van Jonas Boets, die de reeks in 2023 overnam, enkele jaren na de dood van Pieter Aspe zelf. De bekende personages zijn weliswaar enkele jaren jonger dan toen ze Aspe ze zelf bedacht, maar dat maakt de reeks er niet minder spannend om. Er zitten heel wat knipogen trouwens naar Aspe zelf en naar ‘Het Vierkant van de Wraak’, het allereerste boek rond Van In. Zo is er een personage die in de Heilig-Bloedkapel werkt en ondertussen een boek aan het schrijven is met de naam Pierrot Paes. Pieter Aspe (die eigenlijk Pieter Aspeslagh heette) werkte begin jaren negentig als concièrge in de Heilig-Bloedkapel en daar legde hij zijn basis voor zijn eerste boek dat later zou uitgroeien tot een van de bestverkochte thrillerreeks van België (en die tot op de dag van vandaag nog steeds door mag leven). Ook de naam Pierrot Paes is een duidelijke verwijzing naar de overleden auteur, want Pierrot is gewoon een andere versie van Pieter en Paes is een anagram van Aspe. Een andere kleine hint is de verwijzing naar Carmen Burana van Carl Orff, waarnaar verwezen werd in het allereerste boek van Aspe.

En dan is er nog het personage van Vanmaele die vaak verwijst naar films in de zaken waaraan hij werkt, als wetsdokter. Deze keer is Jurassic Park de film waar hij vaak de verbinding maakt met de zaak (dus dit verhaal mag je rond 1993 situeren). Ik kan me ook niet van het idee ontdoen dat de auteur de acteur Herman Boets (jawel, vader van de schrijver), die het personage Leo Vanmaele speelde in de tv-serie Aspe, voor ogen heeft als hij over het personage schrijft.

Bloed is, van alle prequel verhalen die Jonas schreef, tot nu toe hetgeen dat ik net iets minder graag heb gelezen in vergelijking met alle voorgaande delen. Hoewel het verhaal spannend is en er heel wat vaart inzit vond ik bepaalde personages niet echt aangenaam en vond ik het verhaal soms wat complex. Maar niettegenstaande deze (persoonlijke) opmerkingen is het zeker opnieuw een leuke aanvulling aan deze reeks en ben ik alvast klaar voor een nieuw deel!