• Auteur: Richard Osinga
• Uitgeverij: Park Uitgevers / Wereldbibliotheek / Uitgeverij Lannoo
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 286
• Coverontwerp: Rouwhorst + Van Hoorn
• ISBN: 978-9028454347

https://www.lannoo.com/nl-nl/literatuur-romans/bunker-9789028454347

Review:

Prepper

Richard Osinga kwam enkele jaren geleden op mijn radar toen ik over zijn boek ‘Munt’ hoorde. Ik kocht het maar kreeg de kans nog niet om het te lezen. En dit jaar verscheen ‘Bunker’ dus ik moest nu wel eindelijk eens iets van deze man lezen. (Munt staat nu ook alvast iets hoger op de tbr)

In ‘Bunker’ leren we Inaya kennen en haar zoon Nadir. Nadir vergaarde en groot vermogen in Silicon Valley en nu heeft hij het plan de mensheid te helpen met een project waarbij hij een schare aan mensen samenbrengt om in een berg in Kazachstan te gaan leven in een bunker. Deze bunker bouwde hij nadat er een algemene schrik is ontstaan voor het uitbreken van nog meer pandemieën na het vrijkomen van eeuwenoude virussen in het permafrost die door de klimaatopwarming allemaal vrijkomen. Zo wil hij de mensheid redden, waaronder ook zijn oude moeder die hij meeneemt.

In de bunker ontstaat al snel een ritme waarbij iedereen zijn steentje bijdraagt. Onder hen ook Cindy, die de rechterhand is van Nadir. Zij laten op een dag de grote deuren sluiten om pas na jaren terug te openen. En niemand mag noch kan zelfs beslissente vertrekken. Enkel Nadir kan met een helikopter over de landen vliegen. En wat hij vertelt bij zijn terugkomst jaagt iedereen angst aan en doet hen opgelucht adem halen dat zij veilig zijn. Maar wat doe je als één van de bewoners zwaar ziek wordt en ze de middelen niet hebben in de bunker om een juiste diagnose te stellen noch om de juiste behandeling toe te passen?

Het boek begint wat traag en je moet even doorheen alle namen die op je afkomen, en dat zijn er echt heel wat, maar eens je daar voorbij bent krijg je een boek dat heel wat maatschappijkritiek, actuele thema’s en vooral een heel pijnlijke vorm van wantrouwen begint te tonen tussen enkele van de bewoners. Net als bij reality-tv shows zoals ‘Big Brother’ wordt ook hier duidelijk dat als je een groep mensen, allemaal met hun eigen karakter en hebbelijkheden, opsluit zonder dat ze een uitweg zien er heel wat wantrouwen ontstaat en discussies. Als er dan ook nog eens een factor bijkomt die de situatie helemaal omkeert en er een vreselijke waarheid uitkomt, dan weet je dat dit niet goed komt.

Het boek biedt ook de nodige kritiek naar migratie (vooral het verhaal van Inaya is hier heel sterk in) maar ook en vooral over klimaatopwarming en de behandeling van de natuur spelen een grote rol.

Het eerste kwart van het boek heb ik echt moeten doorworstelen en even twijfelde ik of ik het boek wel ging uitlezen maar eens daar voorbij was ik helemaal op dreef en krijg je een geweldig goed boek dat je vragen doet stellen over hoe het zou zijn mocht iemand effectief beslissen mensen op te sluiten in een bunker als het echt helemaal mis gaat. Zou je zelf in een berg willen leven, zonder nauwelijks daglicht te zien en afhankelijk zijn van de middelen die je zelf moet aanbrengen of zou je liever gewoon het einde afwachten in de buitenlucht?