• Auteur: Splinter Chabot
• Uitgeverij: Hollands Diep / Overamstel Uitgevers
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 379
• Coverontwerp: Anton Corbijn
• ISBN: 978-9048876587

https://www.hollandsdiep.nl/boek/3573/splinter-chabot-twee-prinsen.html

Review:

Woede

Richard is een Nederlandse jongen die een nieuw leven is begonnen in Rome waar hij al heel snel na zijn aankomst kennis maakt met de heel knappe en charismatische Matteo. Samen met hem ontdekken ze de stad, elkaar en de passie die tussen hen beide ontluikt. Matteo helpt Richards angsten uit zijn verleden te overwinnen. Terwijl de twee elkaar beter leren kennen en er een prachtige romance ontstaat tussen hen, leert Richard ook omgaan met zijn verleden. Hij groeide namelijk op in een heel streng gereformeerd gezin, in een gesloten religieuze gemeenschap waarin er nauwelijks vrijheid van bewegen was. Naarmate Richard ouder wordt, pubert en zichzelf beter leert kennen, mede met hulp van een vriend die hij leert kennen die in de buurt komt wonen, ontdekt hij ook dat hij niet volgens de strenge norm wil leven die hem wordt opgelegd. Als hij ook nog eens ontdekt dat hij op mannen valt, kan dit enkel maar leiden tot een grote confrontatie, die geen happy end zal kennen. Gelukkig biedt zijn nieuw leven met Matteo veel meer perspectief, tot ook dat leven geconfronteerd wordt met een harde realiteit dat niet iedereen akkoord gaat met het feit dat er mensen zijn die homo zijn en verliefd kunnen worden op iemand van hetzelfde geslacht.

“Hij is als een stukje van de hemel dat is afgebroken en hier terecht is gekomen.”

Richard – Twee Prinsen

Dit was voor mij een grote ontdekking, want ik had natuurlijk al de naam Splinter Chabot zien voorbij komen langs mijn vele sociale kanalen maar nog nooit had ik een boek van de man gelezen. Blijkt ook dat hij opgegroeid is in een familie van schrijvers dus dan kan dat alleen maar tot een geweldig goed boek leiden, nietwaar? Dat is het ook, meer dan zelfs. Maar het is ook een boek dat bol staat van woede en het was duidelijk dat Chabot die ergens kwijt moest. Dit boek is dan ook die bal woede verzameld en neergepend, een woede die zich richt naar homofobie, maar vooral naar opgroeien en niet aanvaard worden door de mensen die van je zouden moeten houden. Het personage Richard is elke jongen of elk meisje dat zich anders identificeert, een andere geaardheid heeft of die trans is en thuis wordt weggejaagd of terechtkomt in ‘conversion therapy’ of zelfs maar enigszins in een situatie komt waarin ze zichzelf niet meer mogen, kunnen of durven zijn. Ik kijk ook altijd met afgrijzen, walging en een gevoel van misselijkheid naar dit soort verhalen waarbij kinderen die opgroeien in een (gesloten) religieuze gemeenschap/omgeving en dan verstoten worden als ze zichzelf willen zijn (lees: hun eigen identiteit en seksualiteit ontdekken). Chabots woede is heel erg naar voor gekomen in ‘Twee Prinsen’ en die straalde ook enorm op mij af toen ik het aan het lezen was. Dit is bij het lezen van een boek nog niet zo heel vaak voorgekomen, de laatste keer was toen ik A Little Life van Hanya Yanagihara las. De tragiek van het zijn wie je bent, de pijn van te moeten vluchten, is zo hard en zo reëel en voelt zo triest aan dat ik dit boek zowel verslond en tegelijkertijd niet wou uitlezen. Want je voelt gaandeweg je het boek leest dat Richard geen happy end krijgen zal, iets wat ie wel heel hard verdiend nochtans! (Hiermee spoil ik niks, want het begin van het boek maakt ook al één en al duidelijk)! ‘Twee Prinsen’ behoort nu al tot één van mijn favoriete boeken van dit jaar.

“Mijn witte shirt zit vol bloedvlekken. Toen ik me vanochtend aankleedde om naar Joris te gaan was het nog mijn lievelingsshirt geweest, nu was het voor eeuwig van karakter en associatie veranderd.”

Richard – Twee Prinsen