• Bedenker / illustrator/ scenario: Jef Nys
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 1981
• Pagina’s: 48
• ISBN: 978-9462101500 (editie 2014)

https://www.standaarduitgeverij.be/product/de-knook-van-azmor-9789462101500/

Review:

Bij een wandeling wordt Jommeke plots achtervolgd door een angstig man die hem een pak in de handen duwt. De man verdwijnt aan de horizon, een verbluft Jommeke en Flip achterlatend. Als Jommeke het pak opent en ontdekt hij dat er een kistje met een knook in zijn handen is achtergelaten. Bij de knook zit een brief waarin staat dat deze knook toebehoort aan de inwoners van het eiland Irian Barat en de Azmoren. De knook behoort tot hun god Azmor en is het enige dat nog van de grote aapachtige godheid over is gebleven. De vader van de man die het pak in Jommekes handen stak stal jaren geleden de knook maar al snel was duidelijk dat het goddelijk geschenkje heel wat ongeluk bracht. Nu is het aan Jommeke en zijn vrienden, met de hulp van Kapitein Jan Haring en zijn ‘Plank’, om de knook terug te brengen naar Irian Barat. Maar de reis naar het eiland verloopt niet zonder slag of stoot. Een zware storm doet een mast afbreken en bij het stoppen om voorraad te kopen hoort Flip twee mannen praten over de Azmoren en hoe ze de stam willen bedriegen met een valse knook. Jommeke en zijn vrienden gaan in de achtervolging, hoewel ze eerst nog Choco en zijn nieuwe vriendinnetje ook nog moeten mee krijgen.

Eens op Irian Barat worden de twee bedriegers ontvangen door de Azmoren en Jommeke en zijn vrienden belanden ook op het eiland na een vreselijk ongeval met desastreuze gevolgen. Ze komen echter op tijd met de echte knook hoewel de ontvangst niet al te hartelijk is. Komen de vrienden er goed vanaf of volgt er nog heel wat ongeluk onderweg naar huis?

Een grappig, spannend en leuk stripverhaal waarin we afscheid moeten nemen van één van dé belangrijkste vervoersmiddelen uit de stripreeks. De reeks kent sinds het honderdste album een soort heropleving qua avonturen dat de reeks meer dan goed doet. Jan Haring komt ook iets meer op de proppen in de reeks vanaf nu, wat voor een kranige negentiger zeker bewonderenswaardig is!

En Pekkie lust natuurlijk ook wel een knookje maar willen we wel tandafdrukken van een hond op een relikwie die zo belangrijk is?