• Auteur: Amélie Nothomb
• Uitgeverij: Uitgeverij TRISTAN / Standaard Uitgeverij
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 141
• Coverontwerp: Herman Houbrechts
• Originele titel: Tant mieux (2026 – Editions Albin Michel)
• Vertaling: Marijke Arijs
• ISBN: 978-9022342695

https://www.standaarduitgeverij.be/product/des-te-beter-9789022342695/

Review:

Ode aan familie

Van Amélie Nothomb verschenen bij Uitgeverij TRISTAN (het vroegere Tzara) intussen drie boeken, telkens zijn de boeken (semi-)autobiografisch en vertellen ze wel een verhaal dat dieper graaft in haar eigen verleden of zoals in ‘Des te beter’ (de Franse titel ‘Tant mieux’ is een uitspraak die ikzelf ook redelijk vaak in mijn mond durf nemen) haar familie.

Als de vierjarige Adrienne een zomer bij de moeder van haar moeder moet doorbrengen in Gent, terwijl haar zus Jacqueline naar Brugge gaat bij de moeder van hun vader, wordt al heel snel duidelijk dat ze niet heel welkom is en dat haar grootmoeder niet de meest hartelijke vrouw is. Ze sluit Adrienne op in haar kamer en als speelgoed krijgt ze een houten lepel, die ze Maizena doopt. Maar Adrienne is er niet het meisje naar dat moeilijk doet en haar motto, haar mantra, ‘Des te beter’, doet haar de zomer doorkomen. Haar grootmoeder bloeit zelfs enigszins wat meer open.

En dan volgt een portret van een jong meisje dat zich weerbaar moet opstellen tegenover een even toxische moeder, een vader die het woord ‘trouw’ niet kent en haar zus die zich heel ongelukkig voelt in het gezin, mede door de vele verwijten die moeder haar naar het hoofd werpt. Maar Adrienne denkt ‘Het is wat het is’… ‘tant mieux’! We volgen Adrienne tot aan haar huwelijk met de man van haar leven, een huwelijk dat pas in 2020 zal eindigen.

Wat we in dit boek mogen aanschouwen is het verhaal van Amélies moeder en de weerbaarheid waarmee ze haar jeugdjaren in een giftige omgeving doorkomt door haar mantra altijd maar te herhalen én welke invloed dit heeft gehad op haar eigen leven, haar eigen huwelijk en op haar eigen kinderen. En dat dan vooral om te leren uit de fouten van haar ouders en deze niet te herhalen. Amélies ouders hadden een goed huwelijk tot aan de dood en dit boek is dan ook een ode van Amélie aan haar ouders en haar familie.

‘Des te beter’ is kort en krachtig en lees je op een dag uit. Nothomb trekt je dan ook volledig mee in het verhaal van Adrienne (als ik me niet vergis zijn de namen in het boek wel veranderd). Anders dan anders is ook dat dit boek niet begint vanuit het standpunt van Amélie zelf maar onmiddellijk in Adriennes leven een aanzet neemt. Wat mij betreft wil ik zeker nog meer ontdekken van Amélie en ik heb zeker nog heel wat inhaalwerk te doen.