• Auteur: Jos Rouw
• Jaar uitgave: 2024
• Uitgeverij: Ezowolf Uitgevers
• Pagina’s: 197
• Coverontwerp: Johan Klein, Terneuzen
• ISBN: 978-9083444147

https://ezowolf.nl/product/dulf/

Review:

Daar zit muziek in

In ‘Dulf’ gaat Jos Rouw op zoek naar de kleine verhalen in Zeeuws-Vlaanderen, ergens begin jaren negentig. Zo is er Leunis de Clerck (genoemd naar een historisch figuur uit Terneuzen, dus het zit hem ook in de kleine details) die ondanks een heel nuchtere aard geregeld visioenen krijgt, wat hem uitermate stoort. In één van die visioenen wordt hem opgedragen achter zijn grote erf een grote sloot (een ‘dulf’) te graven in de Zeeuwse polder.

Ondertussen zit zijn dochter Vera in een zware huwelijkscrisis. Haar grote passie, het zingen van jazz nummers, wordt niet onthaald met al te veel positieve reacties bij haar vader, die deze passie grondig afkeurt. Ook haar beslissing om bij haar man weg te gaan, ondanks diens grotere voorkeur voor alcohol, wordt niet met al te veel vreugde onthaald. Vera jaagt toch haar droom na en samen met Ruud Minneboo, een jazzpianist, beginnen ze op te treden. Ruud is intussen wel heel nieuwsgierig naar Leunis. De familie de Clerck kent zijn ups en down en als ze samenkomen is het een chaos tot en met, niet altijd door de norse Leunis geapprecieerd.

“Brommende tractoren op speelgoedformaat in de verte. De wind die over het land en door al het gebladerte glijdt. Af en toe een paar vogels. De klank van Leunis’ klompen op het wegdek. Het gehijg van de hond. De geluiden in de polder zijn makkelijk te tellen.”

‘Dulf’ is eigenlijk een kleine familiekroniek die zich in één van de mooiste streken van Nederland afspeelt, Zeeland. Net zoals in elke familie heeft iedereen een kruis te dragen en is er aantrekking en afstoting en zijn er geheimen. Jos Rouw, die zelf in Terneuzen is geboren maar intussen weggetrokken is uit Zeeuws-Vlaanderen. Maar een Zeeuw krijg je nooit helemaal uit de man dus keerde hij voor zijn debuutroman terug naar de streek waar hij vandaan komt. Het leuke aan dit boek is de herkenbaarheid, zowel qua streek (we wonen zelf op een boogscheut van Zeeuws-Vlaanderen en waar we wonen verschilt helemaal niet zoveel met wat Jos in zijn boek beschrijft) als hoe een familie niet altijd op éénzelfde lijn staat.

Het boek is doorspekt met jazzmuziek, er vloeit een vleugje absurditeit doorheen de pagina’s en lijnen en doorheen de tragiek zit ook een heerlijke dosis humor. Jos vertrouwde me toe dat hij reeds aan zijn volgende boek bezig is dus ik ben wel benieuwd of we terug in Zeeland belanden.

Tenslotte wil ik ook Jos bedanken om het vertrouwen en vooral het geduld waarmee hij zijn boek aan me toevertrouwde. Hij vroeg me enkele maanden geleden al of ik zijn boek wou lezen en recenseren en ik dank hem daarvoor, vooral omdat ie op een stapel terecht is gekomen die almaar groeit. Dus Jos en uitgeverij Ezowolf, dank voor het geduld en dank voor dit recensie-exemplaar.