• Bedenker / scenario/ illustrator: Jef Nys
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 1979
• Pagina’s: 48
• ISBN: 978-9462101425

https://www.standaarduitgeverij.be/product/melanie-9789462101425/

Review:

De professor heeft een idee voor een nieuwe uitvinding, eentje die hem persoonlijk zal kunnen helpen want hij kan wel enige hulp in het huishouden gebruiken. Maar in plaats van een meid in te huren zal hij er zelf eentje maken.

Enkele weken later wordt Jommeke gevraagd langs te komen en worden ze door een heuse robot verwelkomd, Melanie. Dankzij instructies op een cassetteband, die in Melanies rug kan worden geschoven, weet de robot wat ze moet doen in huis. En er is ook een afstandsbediening die in geval van andere opdrachten gebruikt kan worden. Jommeke gaat met Melanie op pad om haar uit te testen. Maar dat had ie beter niet gedaan want Anatool is er getuige van dat ze met de robot ergens moeten gaan schuilen. Hij kan Melanie stelen en verdwijnt ermee.

Jommeke moet dus nu op zoek gaan naar Melanie en de dief (hij weet niet wie verantwoordelijk is). En dan leest hij in de krant dat er overvallen worden gepleegd door een robuuste, sterke en brute vrouw. De spreekwoordelijke frank valt al heel snel maar of hij en Gobelijn erin slagen om Melanie terug te krijgen of gaat Anatool deze keer wel met de buit lopen?

Een robot ‘on the loose’ lijkt me heel gevaarlijk. Mocht deze strip vandaag getekend en uitgegeven worden was ze waarschijnlijk onder invloed van A.I. losgeslagen. Maar in 1979 was daar nog geen sprake van en deed men het met cassettes. (Kent de jeugd dat eigenlijk nog? De strijd om met een potlood dat bandje op te rollen 🤪). Dat Anatool hier munt wil uitslaan mag geen verrassing zijn. En hij heeft een gigantische slag op het oog. Dit is heel lang een van mijn favoriete albums geweest (is het eigenlijk nog steeds) maar intussen, met ouder worden, zijn er toch enige bedenkingen bij gekomen (zie volgende alinea). Maar de humor blijft geweldig, zeker als Melanie als stormram ingezet wordt tijdens de overvallen of als ze verantwoordelijk is voor enkele ongelukkige ongevalletjes.

Ondanks het goede voornemen van een robot te maken in plaats van een mens het zware werk te laten doen en om een uitvinding te doen waarbij Gobelijn eindelijk eens aan zichzelf denkt, krijgt dit album een staartje dat feministen tegen de borst zouden stuiten (waarom moeten vrouwen altijd verantwoordelijk zijn voor het huishouden?). Ook het idee van Gobelijn om de robot een schort en hoge hakken te geven lijkt me redelijk overbodig eigenlijk.

Melanie komt in een later album nog eens terug, hoewel dit album een nogal definitief einde aan haar toebedeelt.