• Scenarist: Yann (Le Pennetier)
• Illustrator: Julien Camp
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips/ Dupuis BD
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 48
• ISBN: 978-9031442560

https://www.dupuis.com//rhino/bd/NL/rhino-nr-1-pervitine/140920

https://www.standaarduitgeverij.be/product/pervitine-9789031442560/

Review:

De broers Ludwig en Reinhold zijn beide gevechtspiloten bij de ‘Luftwaffe’, de Duitse luchtmacht tijdens de Tweede Wereldoorlog. Ludwig wordt op handen gedragen door zijn vader en blinkt uit in het betere kunst- en vliegwerk. Reinhold daarentegen wordt geminacht door zijn vader, de oude aristocraat en zelf ex-jachtpiloot tijdens de ‘Groote Oorlog’. Reinhold kampte altijd al met een zwakke gezondheid.

Maar daar is nu verandering in gekomen en Reinhold, die de bijnaam ‘Rhino’ heeft gekregen, haalt de ene Russische tank neer na de andere en daar wordt hij ook voor beloond. Hij betaalt echter een hoge prijs, namelijk een verslaving aan Pervitine, een oorlogsdrug die ontwikkeld werd door de nazi’s. Deze drug bezorgt Rhino hallucinaties, uit zijn jeugd en aan zijn moeder die aan opium verslaafd was. (de appel valt niet ver van de boom?)… Reinhold verliest geleidelijk aan zijn verstand.

Als hij terugkeert naar huis, met een beloning van zijn vaders oude strijdkameraad Göring, krijgt hij plots het respect van zijn vader dat hij al zo lang wou. Maar op datzelfde moment komt ook nieuws binnen van Ludwig, die op het bezette Britse eiland Guernsey strijdt voor de Duitse zaak maar daar een luilekkerleventje lijkt te leven, tot het noodlot toeslaat!

Dit eerste album van deze nieuwe reeks heeft even tijd nodig gehad om te groeien voor me. Ik vond sommige passages redelijk verwarrend en heel obscuur, waardoor ik niet altijd goed wist wat er aan de hand was (en dan was Rhino nog niet aan het hallucineren) maar achterliggend is het wel een heel sterk verhaal waar ik heel benieuwd naar ben waar Yann en Julien Camp ons uiteindelijk naartoe zullen leiden. Camp is geen onbekende met strips over gevechtsvliegtuigen. Het nadeel daarvan is dat hij heel wat technische gegevens over die vliegtuigen gebruikt waar je als leek geen jota van kent en dus wat verloren ‘loopt’ in het verhaal daardoor (vandaar ook die eerder vermelde verwarring waarschijnlijk). Die technische details brengen niks bij aan het verhaal en kunnen makkelijk beperkt worden. Dus laten we hopen dat het verhaal een wending krijgt zodat we niet meer moeten aanhoren welk onderdeel van welk type vliegtuig het al dan niet meer doet.

Waar ik wel heel verrast door was en eigenlijk op een positieve manier, is dat we deze reeks, in tegenstelling tot vele andere strips over de oorlog, vanuit het standpunt van het Duitse kamp bekijken. Niet dat ik vind dat we ‘die kant’ moeten verheerlijken maar het is een realiteit dat ook Duitsers streden en verliezen leden. En dat de nazi’s met drugs experimenteerden is ook algemeen geweten, dus pluim op de hoed voor de bedenkers van dit verhaal!