• Auteur: Rino Feys
• Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 150
• Coverontwerp: Wouter van Nes
• ISBN: 978-9493508767

https://www.borgerhoff-lamberigts.be/shop/boeken/bewijs-dat-je-een-mens-bent

Review:

Nog langer wachten

23 april, samen met enkele bloggers werden we uitgenodigd bij uitgeverij Borgerhoff & Lamberigts om er enkele auteurs te ontmoeten die hun nieuwe boek kwamen voorstellen. Eén van hen was Rino Feys, auteur van ‘Het geluid van brekend glas’ en ‘Wat duurt wachten lang’.

In dat laatste boek vertelt hij over een Palestijnse man die hij ontmoet in de Kringloopwinkel in Roeselare, waar Rino werkt, die wanhopig probeert zijn vrouw naar België te laten overkomen, in kader van gezinshereniging. De immer positieve Ahmed (Rino gaf de man een andere naam in zijn boek) verloor nooit de moed, noch de kracht om zijn strijd te leveren. En Rino sprong samen met een andere collega, Rosa, in de bres om hem te helpen. Het verhaal eindigde toen met Ahmed die in Caïro was, waar zijn vrouw eindelijk was terechtgekomen en waar ze wachtte op nieuws van de Dienst Vreemdelingenzaken in België.

Maar Rino voelde aan dat het verhaal nog niet verteld was (en dat blijkt ook zo te zijn) want de horror voor dit gezin moest nog echt beginnen. Een klerikale fout, een vertragingsprocedure van DVZ of gewoon brute pech en misschien (en hoogstwaarschijnlijk) een combinatie van allemaal doet de wanhoop bij Ahmed en Laila enkel maar stijgen. Laila (ook een schuilnaam natuurlijk) wordt ziek in Caïro en bedreigd in haar woning waardoor haar veiligheid en gezondheid niet meer gegarandeerd zijn. Rino en Rosa blijven hun best doen om de twee te herenigen in ons land. Maar ondertussen is de oorlog in Gaza uitgebarsten en worden er dagelijks mensen op een laffe en wrede wijze vermoord, staat de wereld erop te kijken en blijven de administratieve diensten tegenwerken (een regeringswijziging in ons land doet de regels ook nog eens verstrengen voor migranten waardoor het er helemaal niet makkelijker op wordt). Rino zelf bezwijkt onder een burn-out, valt zelf even out maar zijn strijd blijft hij volop verderzetten.

Na veel mails gestuurd te hebben, herhaaldelijk de nodige documenten erbij te sturen, wordt hen en vooral Ahmed aangeraden om een advocaat in de arm te nemen. Dat doen ze dan ook met het advocatenkantoor Antigone Advocaten, die hen volop helpen in de strijd. Maar het is een strijd van lange duur, van lang wachten en van wanhoop en dit enkel maar om eigenlijk te bewijzen dat je een mens bent en niet een stukje papier met een cijfer of een letter erop.

‘Bewijs dat je een mens bent’ is opnieuw ingrijpend, doet je je haren bijna uittrekken en maakt je vooral heel boos op bureaucratie en naar-de-letter opvolgen van de regeltjes en het niet menselijk benaderen van een casus. Zonder Rino, Rosa of het advocatenkantoor stond iemand als Ahmed er helemaal alleen voor: een David versus Goliath verhaal maar waarbij Goliath de bovenhand houdt. Ik mocht dit boek reeds vooruit lezen (het verschijnt later in de maand mei) en ontmoette de integere, ietwat nerveuze Rino op die avond in Gent. En na het lezen van dit boek (en de voorgangers) kan ik enkel maar nog meer respect hebben voor iemand die zo belangeloos zich inzet voor zijn medemens. En het mag duidelijk zijn dat dit boek het belang aantoont van solidariteit maar ook de wreedheid van oorlog en hoe migranten vandaag behandeld worden. Ik raad aan om ‘Wat duurt wachten lang’ eerst te lezen, maar je kan dit boek zeker ook los ervan lezen.