• Bedenker / scenario / illustraties: Jef Nys
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips / (deze editie Het Volk)
• Jaar uitgave: 1974
• Pagina’s: 44
• ISBN: 978-9063341190

Review:

Als Jommeke en zijn vader Theofiel buiten aan het praten zijn om eens met hun geitje (2PK’tje of lelijk eendje) uit te rijden vindt Theofiel dat Jommeke zijn benenwagen mag nemen, want de benzine is veel te duur. (Deze strip is in volle jaren zeventig oliecrisis uitgebracht). Dan vertrekt Jommeke maar te voet met Flip voor een goede stevige wandeling. Onderweg zien ze een boer zijn gras afmaaien maar na een tweede blik blijkt het professor Gobelijn te zijn. Jommeke en Flip volgen de prof naar huis met zijn gemaaid gras waar hij zijn allernieuwste uitvinding uitlegt, namelijk een motor die op gras zal werken. Dankzij een product dat hij in de motor verwerkt kan een auto op het alom aanwezige gras werken. Dit leidt tot een nogal bizarre ontwikkeling bij Jommeke en het autootje van zijn vader met als gevolg… BOEM! Geen 2PK’tje meer. (en dit leidt dan weer tot een misverstand bij Filiberke)

Gobelijn werkt aan een nieuwe wagen, de Grasmobiel, die Jommeke dan mag testen. Maar die auto krijgt natuurlijk de nodige aandacht, ondanks Gobelijns eis om niet op te vallen (nogal moeilijk met een zeepkist die heel snel kan rijden en een elfjarige achter het stuur. De gendarmerie lacht daar zeker niet mee. Maar waar de arm der wet nog het minst van al mee lacht is de vuist van Gobelijn, ofwel het veiligheidsmechanisme dat Gobelijn in de Grasmobiel heeft geïnstalleerd.

Een achtervolging tussen de Grasmobiel en de politie mondt uit in een achtervolging tussen een oliesjeik en de twee jongens (Jommeke heeft intussen zijn beste vriend Filiberke meegevraagd om de auto uit te testen) en het hoeft geen grote woorden dat een oliesjeik niet tevreden is met de mogelijkheid dat er een alternatief voor olie bestaat om een auto te doen rijden. Jommeke en Filiberke ontmoeten al heel snel twee heren die uit zijn op het geheim van de auto van de professor. En zo belanden ze met hun Grasmobiel op een regelrechte autorace. Wat moet daar van komen????

Dit is altijd één van mijn favoriete Jommekesalbums geweest hoewel achteraf bekeken het verhaal een redelijk positief beeld aan jeugddelinquentie schept. Maar in de jaren zeventig mocht dat nog allemaal. Respect voor de politie kende men toen duidelijk ook al niet.

Het verhaal staat trouwens op de vijfde plaats van favoriete Jommekesalbums na een bevraging door Stripspeciaalzaak.be