• Auteur: Ignaas Devisch
• Uitgeverij: Pelckmans Uitgevers
• Jaar uitgave: 2025
• Pagina’s: 136
• Coverontwerp: Pelckmans Uitgevers
• ISBN: 978-9462348035

https://www.pelckmansuitgevers.be/een-kleine-filosofie-van-grote-emoties-verdriet.html

Review:

Verdriet

Ignaas Devisch is hoogleraar medische filosofie en ethiek. In dit kader is hij zeker de geschikte persoon om een boek te schrijven over een grote emotie. Nog beter, dit is reeds zijn tweede na ‘de stilzwijgende emotie’ dat als eerste verscheen in deze reeks.

Dus ik was heel erg benieuwd naar zijn kijk op een van de zwaarste en lastigste emoties die er bestaan, namelijk verdriet. En verdriet kan door heel wat veroorzaakt worden, in de eerste plaats natuurlijk het verlies van iemand die je heel dichtbij staat. In kader daarvan heb ik dit boek dan ook gelezen, want we verloren enkele maanden geleden ook een goede vriend en lotgenoot en dat verdriet kwam veel harder aan dan verwacht. Vandaar dat ik met heel veel interesse ben gedoken in dit boek.

Want wat als je verdriet geen plaats kan geven? Wat als we van ons verdriet niet afraken, wat zou dat veroorzaken en betekenen voor ons? Wat als we ons wentelen in dit verdriet en ons laten verleiden door de onpeilbare dieptes en onoplosbare gedaante? Want zoals gezegd, verdriet is een lastige emotie om mee om te gaan, het is alles verterend en constant aanwezig. Het kan ook letterlijk fysieke vormen aannemen (broken-heart syndrome om er maar een extreme te noemen).

Ignaas zoekt een oplossing bij de filosofen van weleer en wat zij daarover te vertellen hebben. Hoe verwerk je verdriet? Hoe ga je ermee om? En hoe raak je er ook weer vanaf?

Langs Pessoa, Heidegger, Seneca en Schopenhauer gaat Ignaas samen met ons op zoek. Over het leren loslaten, over het al dan niet gebruiken van medicatie en wie of wat troost kan bieden. Ook in boeken, films en muziek gaat Ignaas op zoek naar antwoorden. Zo is er het nummer ‘Sadness’ van de Belgische groep Stash (dat ook het begeleidende nummer zal worden bij de recensie op instagram) dat die emotie heel hard uit kan drukken. Zo is er het boek (en binnenkort de film met Benedict Cumberbatch) van Max Porter, Grief is the Thing with Feathers (aanrader!!!) dat verdriet en rouwen een vorm geeft, namelijk een kraai die een rouwende vader bijstaat.

Ik heb alvast heel veel inzichten gehad dankzij dit boek en dat zorgt er dan ook voor dat ik het waarschijnlijk nog wel een aantal keren zal vastnemen. het biedt antwoorden maar eigenlijk moet je voor jezelf de juiste weg zoeken en als deze moeilijk te vinden is, zoek je best hulp (heb ik ook moeten doen). Dit is een boekje dat ik ook zal aanraden aan therapeuten, aan mensen die rouwen of het slachtoffer zijn van een groot verdriet. Het biedt hopelijk ook voor hen een troost maar vooral een inzicht in hun verdriet.