• Auteur: Stef Selfslagh
• Uitgeverij: Pelckmans Uitgevers
• Jaar uitgave: 2025
• Pagina’s: 136
• Coverontwerp: Pelckmans Uitgevers
• ISBN: 978-9462347700

https://www.pelckmansuitgevers.be/een-kleine-filosofie-van-grote-emoties-nostalgie.html

Review:

Nostalgie is een stamcafé

Stef Selfslagh trekt naar Stockholm om er zijn jeugdjaren te herbeleven aan de hand van een ware ABBA-nostalgietrip. Door die trip wil hij zijn muzikale beleving van toen herbeleven, door de plaatsen te bezoeken waar de leden hebben gewoond, waar ze verbleven, waar er foto’s voor hun hoezen werden genomen. Dus Stef zoekt niet enkel de herinneringen op maar wil ook de beleving, de beschouwing en de ware aard van nostalgie blootleggen.

Doorheen Stockholm waart Stef en ontmoet er mensen die hun eigen versie van nostalgie laten horen. En kan de hollogram show van ABBA dezelfde nostalgische emoties opwekken die in zijn jonge jaren ontstonden, toen hij nooit de kans kreeg om een liveshow te gaan kijken?

“We zijn niet nostalgisch naar het verleden zoals het zich heeft voorgedaan, maar naar het verleden zoals we het ons willen herinneren.”

Stef Selfslagh naar Mason Cooley

Stef Selfslagh is niet toe aan zijn proefstuk wat betreft het schrijven van een nostalgisch stukje literatuur. Zijn debuut ‘Niksnikan’ ging over de relatie tussen hem en zijn vader terwijl hij ook met zijn eigen rol als vader om probeert te gaan en hoe hij zijn eigen zoon los moet laten. Dat hij koos voor nostalgie als ‘grote emotie’ doet me eigenlijk niks verbazen. Het bewijst ook dat hij heel goed weet hoe het is om heden en verleden een plaats te geven in zijn leven.

Persoonlijk ben ik ook iemand die een nostalgische streek heeft, graag terugdenkend aan de tienerjaren (volop in de jaren negentig) en soms mezelf wel durf verliezen in het verlangen naar een andere tijd, een tijd die niet terug kan komen. Maar zoals Stef in dit boek zegt, ‘het verleden in het verleden laten liggen ofwel de schoonheid van vergankelijkheid inzien’, daar draait het uiteindelijk om.

Intussen zijn in deze reeks van ‘een kleine filosofie van grote emoties’ al acht boeken uitgegeven. Ignaas Devisch mocht er twee emoties uitpikken, Erwin Mortier, Barbara Baert, Barbara Sarafian, Hilde van Mieghem en Saskia De Coster namen elk al een ander voor hun rekening.