• Bedenkers: Jean van Hamme en William Vance
• Scenario: Yann
• Illustrator: Olivier Taduc
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips / Dargaud BD
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 48
• Originele titel: XIII Trilogy Jones tome 3: La danse du soleil (2025)
• Vertaling: The House of BOOM! Wingene
• ISBN: 978-9085587514

https://www.standaarduitgeverij.be/product/3-de-zonnedans-9789085587521/

Review:

Met dit derde deel van XIII Trilogy sluiten we het deel rondom Jones af. Hierna start een nieuw hoofdstuk met in de hoofdrol Sheridan, een ander nevenpersonage uit de XIII-reeks.

Generaal Carrington zit in een benarde situatie op het eiland Alcatraz. Hij wordt door de Red Warriors onderworpen aan het Okipa-ritueel: zijn lichaam wordt in de lucht gehouden door haken die in zijn vlees vastzitten tot het scheurt. Deze ‘zonnedans’ eindigt pas wanneer president Dixon de Warriors wil ontvangen om naar hun eisen te luisteren. Jones en Lakota, twee jonge rekruten van de pilotenopleiding, besluiten het heft in eigen hand te nemen en de generaal te bevrijden. Twee ontploffingen met Semtex en een paar verdovende pijltjes later en de missie is volbracht: Jones, Lakota en Carrington zitten boven op een watertoren en wachten op een helikopter. Maar plots herkent Jones Marcus, haar grote broer. Marcus, een activist?! En dan loopt alles mis: de Warriors merken hen op, blazen de watertoren op… de heli pikt Carrington op, Lakota wordt geraakt door een kogel en Jones zwemt terug naar het eiland… (tekst van de website van Standaard Uitgeverij)

Dit slotstuk is voor mij persoonlijk het beste deel uit de trilogie omdat heel wat van de verhaallijnen eindelijk afgesloten worden, er heel wat meer spanning bij komt en we zien een verbeten Jones die hier gevormd wordt tot wie ze later zal zijn in de hoofdreeks, waar ze XIII (Mullway, MacLane…) helpt in zijn missie zijn geheugen terug te vinden. Hier werkt ze nauw samen met Generaal Carrington die ook in deze nevenreeks een harde bolster blijkt te zijn die moeilijk te kraken is. Alle verhaallijnen die eerder in de twee vorige albums begonnen zijn worden hier één voor één netjes afgewerkt, maar dat loopt natuurlijk niet voor iedereen even positief af, vooral niet voor zij die op Alcatraz gijzelaars hebben genomen en het eiland volgestouwd hebben met mijnen.

Dit is wel een veel betere spinoff dan de recente XIII Parody, in mijn mening. Parody trekt het verhaal wat te veel in een klucht (toch alleszins in het eerste album) en voor een dergelijke serieuze reeks is het beter van dat zo min mogelijk te doen. Vandaar dat ik deze XIII Trilogy zeker zal blijven volgen (Parody ook, hoor)! Ik ben nu benieuwd waar de volgende albums rondom Sheridan (de president die vermoord werd in de hoofdreeks) ons zullen brengen en of we XIII zelf ook zullen zien opduiken op een bepaald moment. Iets om naar uit te kijken dus!