• Bedenker: Willy Vandersteen
• Scenario: Peter van Gucht
• Illustrator: Fabio Bono
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 2026
• Pagina’s: 40
• ISBN: 978-9002288418

https://www.standaarduitgeverij.be/product/289-goddelijk-verraad-9789002288418/

Review:

In het vorige album, ‘De Tijdreiziger’, kreeg Johan de opdracht van Oppergod El om de Ark van Noah (die uit het Bijbelse verhaal maar hier in een vernieuwde versie verteld) naar de Noordelijke Zeeën te leiden. Hij moet ook nog steeds de Doggaruf, een gigantische gouden sikkel die tot Noahs vader behoorde en nu verborgen werd door Noah zelf, om ervoor te zorgen dat hij terug naar zijn Aarde geraakt. Daar zou hij het moeten opnemen tegen een monsterlijk zeewezen, de Bordabek. Hoewel Noah zijn twijfels heeft, omdat hem werd opgedragen naar warmere oorden te trekken, gaat hij toch mee in Johans verhaal. De koude en enkele onvoorziene gebeurtenissen zorgt ervoor dat het schip en zijn bemanning in groot gevaar komt. Johan is ook getuige van een bizar ritueel tijdens een nacht en stelt zich niet onmiddellijk vragen hierbij tot algauw duidelijk wordt dat er meer schuilt achter het ritueel en de volgers ervan.

Galaxa, die bij El is en Johans vooruitgang volgt, wordt steeds meer gewaar dat er groot gevaar schuilt in de missie van Johan. Ze wordt ongeruster en voelt aan, net als Johan, dat er meer schuilt in de opdracht van de oppergod. Zal hij in zijn opdracht slagen, zal hij de Doggaruf bemachtigen en vooral, zal hij de verstekeling aan boord herkennen en weten wat zijn echte taak zal zijn?

De Rode Ridder bevindt zich nu al enkele albums in een alternatieve wereld waar hij de gekste avonturen beleefd, onder toezicht van El en Galaxa, en hij zoekt zijn weg terug naar zijn wereld, waar hij een ridderleven leidde. Maar zijn opdracht(en) blijven maar komen en zijn beproevingen worden almaar harder in deze wereld. Ik zei dit ook al bij het vorige album en heb dat ook bij dit verhaal gemerkt: ik ben niet een heel grote fan van waar de reeks momenteel heen gaat. Er is wel degelijk veel actie en het is zeker niet de eerste keer dat we Johan in een andere wereld zien maar in de vroegere albums was dat vaak maar voor één of hooguit enkele verhalen. Ik hoop dan ook dat de verhaallijnen snel terug een andere weg inslaan. Het gebruik van het Bijbelse verhaal rond Noah en zijn ark is wel leuk om op deze manier te zien verschijnen, maar ook daar denk ik dan weer dat het zeker mag eindigen.

Begrijp me niet verkeerd, het is en blijft een echt Rode Ridder verhaal, met avontuur, bizarre wezens, een strijd tussen goed en kwaad! En het fantasie-element is altijd wel aanwezig geweest dus dat stoort me op zich niet. Misschien ben ik wat te kritisch, misschien ben ik niet zo een geweldig grote fan van de wereld waarin Johan momenteel in vast zit? Maar ik mis een beetje de oude sfeer van het begin waarbij Fabio Bono en Peter van Gucht de reeks overnamen.