• Auteur: Tove Ditlevsen
• Uitgeverij: Das Mag / Dewolken.nu
• Jaar uitgave: 2025
• Pagina’s: 231
• Coverdesign: Lyanne Tonk
• Originele titel: Vilhelms værelse (1975)
• Vertaling: Lammie Post-Oostenbrink
• ISBN: 978-9493320963

https://dasmag.nl/product/vilhelms-kamer/

Review:

Huwelijksperikelen

Lise Mundus is een kinderboekenauteur en heel instabiel. Nadat haar man, de opvliegende krantenman Vilhelm, haar (en haar zoon Tom) na tweeëntwintig jaar huwelijk laat zitten voor zijn minnares, Mille, blijft zijn kamer leeg achter, net als haar leven. Zelfmoordgedachten vullen Lises hoofd en Lise komt ook een tijdje op een psychiatrische afdeling terecht. Ze plaats, in de krant van haar man, een huwelijksadvertentie waardoor ze zo haar bovenbuur Kurt leert kennen en hem bij haar laat intrekken, in Vilhelms kamer, waar hij mag wonen van haar, Vilhelms kleren aandoen en in zijn dagboeken leest.

Lise wordt dan geïnterviewd door de krant over haar mislukte huwelijk en dit leidt tot een aantal artikelen die ze voor de krant schrijft over dit onderwerp. Dit beroert de gemoederen van zowel haar ex, van zijn minnares, van Kurt die bij haar woont én van Lise zelf, die een donkere kant ontdekt van zichzelf en zich daar ook in zal verliezen.

‘Vilhelms Kamer’ is een boek dat op mijn pad kwam dankzij uitgeverij Das Mag en waar ik eigenlijk niet onmiddellijk van wist wat ik ervan moest verwachten. Aangezien ik me graag laat verrassen, ben ik er ten volle in gesprongen. In het begin, bijna de eerste helft van het boek, was ik helemaal verward en dacht ik ‘wat ben ik in godsnaam aan het lezen’. Ik ontdekte weinig samenhang, weinig verhaal en eerder een amalgaam van scènes rond de enkele personages in het boek zonder dat me echt duidelijk werd wat er allemaal aan de hand was. Maar de tweede helft van het boek verandert alles én als je dan ook nog eens opzoeking doet rond de schrijfster, Tove Ditlevsen, en haar leven en dood, dan besef je dat je eigenlijk haar eigen levensverhaal in een fictief verhaal ziet tevoorschijn komen.

Net zoals Tove Ditlevsen zelf is ook Lise een personage dat meerdere huwelijken achter de rug heeft, dat vaak in depressies is terechtgekomen en uiteindelijk een einde heeft gemaakt aan haar eigen leven. Dit boek was dan ook Ditlevsens laatste boek dat ze schreef en voelt aan als een soort van dagboek én afscheid aan haar lezers én de mensen in haar leven.

Ondanks de heel zware thema’s die in het boek voorkomen, weet Ditlevsen de toon toch heel luchtig te houden en personages met een zekere (al ware het een donkere) humor naar voren te brengen. Zoals ik zei dacht ik aan het begin van het boek, dit is niks voor mij. Maar naarmate ik verder ging lezen was ik eigenlijk verwonderd over de kracht waarmee het boek me toch wist mee te sleuren en overweldigd heeft. Dit was voor mij een kennismaking met de auteur en ik ben eigenlijk wel benieuwd om de andere boeken die bij de uitgeverij zijn verschenen van haar ook op te zoeken en te lezen.