- Bedenker / scenario / illustrator: Jef Nys
- Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
- Jaar uitgave: 2025
- Pagina’s: 176
- Covertekening: Luc Morjeau
- ISBN: 978-9002288296

Review:
Kabouterland
In 1963 verscheen in de Jommekesreeks een album getiteld ‘Op Heksenjacht’ waarin Jommeke na een stevige wandeling bij een boom terechtkomt waardoor hij in Kabouterland belandt. Door het succes van dat album besloot Jef Nys om een spinoff te maken rond de personages die ook in dat album tevoorschijn komen, en die spinoff werd ‘met Langteen en Schommebuik voorwaarts!’. De reeks zou uiteindelijk elf albums tellen (waarvan het laatste pas in 2002 werd gepubliceerd) en zou lopen van 1963 tot en met 1967. Maar door het vele werk aan Jommeke en de Lustige Kapoentjes werd deze reeks uiteindelijk meer een meer naar de achtergrond verdreven tot ie helemaal stop werd gezet. Deze reeks richtte zich ook net iets meer naar een nog jonger publiek dan de reeks rond Jommeke en zijn vrienden.
In deze integrale werden de eerste vijf albums uit de reeks verzameld. Hieronder zal ik per album een kleine recensie schrijven over het verhaal. Sowieso bevalt deze reeks me iets minder dan de verhalen uit de reeks rond Jommeke, maar dat zal meer te maken hebben met het feit dat het op een jonger publiek is gericht. Toen ik kleiner was (een grote indicator voor de liefde voor een stripreeks of net het gebrek eraan, vooral door het nostalgische element) heb ik deze nooit gelezen dus voor mij zijn dit allemaal nieuwe verhalen, hoewel ze intussen al meer dan zestig jaar geleden voor het eerst verschenen.
Natuurlijk is er ook bij deze integrale voorafgaand aan de stripverhalen zelf een dossier dat de geschiedenis en het verloop rond Langteen en Schommelbuik uit de doeken doet. En zoals ook bij Willy Vandersteen in zijn verschillende stripreeksen, zien we gelijkenissen bij deze reeks en die van Jommeke. Vaak terugkerende elementen zoals apen, ooievaars en grappige situaties die heel herkenbaar zijn voor wie al Jommeke las (vooral dan de albums van Jommeke die door Nys zelf werden geschreven en getekend). In maart 2026 verschijnt nog een tweede integrale van Langteen en Schommelbuik met de resterende verhalen, waaronder ook het kortverhaal ‘De grote luchtreis’ dat pas in 2002 verscheen.
Elk afzonderlijk album kreeg ook in 2002 een nieuwe uitgave met een nieuwe cover maar in deze integrale worden nog de oorspronkelijke covers gebruikt uit de reeks.
De verhalen zijn:
1 Prinsesje Guldenvlecht gered
Als Woutje Wacht een vogel ziet vliegen die een brief rond zijn nek hangen heeft doen de kabouters een gezamenlijke inspanning om deze vogel te vangen. In de brief staat, die werd geschreven door Prinsesje Guldenvlecht, staat dat zij wordt gevangen gehouden door de draak Putifeer. De kabouters beslissen om een delegatie van de moedigste van Kabouterland op pad te sturen en de prinses te redden uit de klauwen van de draak. Maar de draak Putifeer valt groter uit dan verwacht dus de kabouters zullen alvast slim moeten te werk gaan om het prinsesje te kunnen redden uit de ruïne waarin ze vastzit.
Dit is een leuk verhaal dat alle elementen van een spannend ridderverhaal (maar dan met kabouters) bevat. En in een sprookjesland bestaan nog aloude kastelen, prinsessen én draken!
2 De Zonnebol
Uit dank voor het redden van zijn dochter, prinsesje Guldenvlecht, stuurt Koning Adelbaard zijn beste ridder Blinkschedel (ja, de personages in deze reeks zijn allemaal genoemd naar een uiterlijk kenmerk) naar het kabouterdorp met een beloning, namelijk een grote bol van zuiver kristal die de stralen van de zon weerkaatsen. Uit dankbaarheid zetten de kabouters de Zonnebol op een pied-de-stal in het midden van het dorp.
Zaremo, de kobold (een wel heel lelijk figuur die bij de kinderen wel eens een reactie van afkeer en angst zou kunnen opgewekt hebben toen dit verscheen), moet in de duisternis wonen want hij kan niet tegen de zon (wat later in het album dan wel heel erg tegengesproken wordt als hij overdag op de vlucht is). Zijn ogen gaan ook zwaar achteruit en hij stuurt er zijn uil Kolo op uit om een lampje in het kabouterdorp te gaan stelen. Maar Kolo merkt de Zonnebol op en Zaremo beslist dan deze te stelen. Maar de kabouters gaan eropuit om hun dierbare bol te redden uit de klauwen van de kobold!
Hierin wordt duidelijk dat de kabouters grote dierenvrienden zijn en net als in het album ‘Op Heksenjacht’ (Jommeke 14) gaan de kabouters op zoek naar hun schat, dat tot een achtervolging leidt doorheen het sprookjesland!
3 De gevaarvolle reis
Een heel strenge winter zorgt ervoor dat de kabouters in hun kabouterland bijna verhongeren. Ze beslissen om warmere streken op te zoeken. Een gevaarlijke tocht door de sneeuw en over water zorgt voor een avontuurlijke reis!
In het vorige album (de zonnebol) waren de kabouters heel erg tegen het pijnigen van dieren maar in dit album blijkt toch dat het overlevingsinstinct van een kabouter leidt tot get wensen van een haasje.
4 Leve Kabouterland!
Na hun reis zijn de kabouters op een eiland ergens in de oceaan beland waar ze nu genieten van zon en zee. Maar dan blijkt dat zij niet de enige bewoners zijn op het eiland. Eerst worden ze getergd door de apen die er wonen maar algauw weten ze hen in te zetten om een nieuw kabouterdorp te bouwen en hen aan voedsel te helpen. Maar dan krijgen de kabouters heimwee naar hun eigen dorpje in sprookjesland. Gelukkig komen er net ooievaars langs die naar het noorden vliegen.
Net als bij Jommeke komen ook hier bekende figuren in zoals de apen en de ooievaars die de kabouters helpen. Het album doet een beetje denken aan ‘Paradijseiland’ uit de Jommekesreeks. Ook wordt er automatisch gedacht aan Hieronymus, de ooievaar van Begonia. Ook Flip mocht al eerder eens meevliegen op de rug van enkele ooievaars, dus heel nieuw is het zeker niet.
5 Tovenaar Goedron
Een aantal kabouters die zich in het grote woud waagden komen terug omgetoverd als dier. Wie of wat kan hier achter zitten. Kabouterland staat op zijn kop. Het is aan Langteen en Schommelbuik om de waarheid te achterhalen en de kabouters terug uit hun dierenlijf te brengen.
Tot nu toe het beste van de vijf albums dat ik al las.

Plaats een reactie