• Auteur: Toshikazu Kawaguchi
• Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij / Uitgeverij Lannoo
• Jaar uitgave: 2025
• Pagina’s: 216
• Coverdesign: Yoko Matsumoto / Sunmark Publishing – Pinta grafische producties
• Originele titel: Yasashisa wo wasurenu uchi ni (2023)
• Vertaling: Tom Heuvelmans
• ISBN: 978-9089683304

https://www.meulenhoff.nl/producten/voordat-we-elkaar-kwijtraken-9789089683304

Review:

Funiculì Funiculà

‘Voordat we elkaar kwijtraken’ is intussen al het vijfde deel uit de reeks rond het koffiehuisje in Tokio, verborgen in een steegje in een kelder met drie klokken aan de muur (die elk een ander uur aanwijzen en eentje maar het juiste) en een geest, de dame in het wit, op haar stoel zit te lezen. Het is nét die stoel die heel wat mensen naar dit café lokt want die stoel is de enige die het toelaat om in de tijd te reizen, zowel in het verleden maar ook in de toekomst. Die laatste optie wordt zelden toegepast want hoe kan je weten dat de persoon die je wilt spreken net dan in het café aanwezig zal zijn?

En dan zijn er natuurlijk de vele regels die ook nu weer heel erg belangrijk zijn. Als je niet wilt eindigen als geest op de stoel omdat de koffie koud werd of je wilt niet dat je plots terug in het heden staat doordat je van je stoel bent opgestaan, moet je alle regels goed kennen én onthouden!

In het café zijn nog steeds Kazu en haar neef Nagare en diens dochtertje Miki altijd aanwezig. En naast deze vaste waarden komen er telkens nieuwe klanten, elk met hun eigen verhaal, elk met hun eigen reden om op die ene stoel te gaan zitten.

Een meisje keert terug naar het verleden om met haar vader te spreken, die er tegen was dat ze destijds ging trouwen met de man van haar keuze. Hij bleek gelijk te hebben gehad en nu wil ze hem duidelijk maken dat ze nooit had mogen trouwen. Maar voor ze de kans krijgt iets aan hem te zeggen staat ze recht van de stoel en verdwijnt terug in de dampen van het heden. De vader heeft echter nog een mogelijkheid om haar te spreken, gelukkig.

Het eerste verhaal in de ganse reeks waarin een queer thema te pas komt is dat van het meisje dat tijdens Valentijnsdag nooit chocolaatjes kon geven aan haar geliefde. Hier spelen jaloezie en afgunst een grote rol maar ook een groot geheim dat alles op zijn kop zal zetten!

Een vrouw is bevallen van haar kind maar voor zij en haar man een naam konden kiezen stierf de man en nu wil ze terug reizen om haar man te vragen welke naam hij wil geven aan zijn dochtertje.

En het laatste verhaal in dit boek uit de reeks gaat over de jongste tijdreiziger in het cafeetje. Hij wil terugreizen om zijn ouders te vertellen dat hij geen problemen heeft met hun scheiding, integendeel zolang zijn ouders maar gelukkig zijn is hij gelukkig!

Opnieuw heel hartverwarmende verhalen die stuk voor stuk vlot lezen, die aanvoelen als een warm dekentje en een hete tas koffie of thee die dampend en geurend je handen opwarmen.

Intussen is in Japan een zesde deel verschenen, waar ik nu vol hartstocht en ongeduld op wacht tot het in het Nederlands wordt vertaald.

Trouwens, al gezien hoe mooi deze reeks samen past met die verschillende mooie pastelkleurtjes?