• Bedenker / illustrator / scenario: Jef Nys
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 1966
• Pagina’s: 40
• ISBN: 978-9462101173

https://www.standaarduitgeverij.be/product/25-de-zeven-snuifdozen-9789462101173/

Review:

Na hun avontuur waarbij ze de verloren zoon zochten, de nazaat van Mic Mac Jampudding, komen Gobelijn en de vrienden terug aan in Schotland aan het kasteel van Jampudding. Maar tot hun grote verrassing wordt de deur geopend door een grote witte hond, namelijk Fifi! Dan blijkt dat ook gravin van Stiepelteen en de Miekes aanwezig zijn. En eveneens de verloofde van de gravin, namelijk baron Odilon van Piependaele.

De baron vertelt hoe hij zeven snuifdozen met een geheim vakje heeft verkocht aan zeven verschillende mensen maar dat hij was vergeten dat er een kostbare verlovingsring, een erfstuk, in één van de doosjes verborgen zat. En die ring wou hij nu net aan de gravin geven om haar ten huwelijk te vragen.

Jommeke wordt dan ook op pad gestuurd om op zoek te gaan naar de snuifdozen én de ring. Zijn avontuur brengt hem langs een aantal heel rijke maar vaak ook koppige mensen die hem niet zomaar binnen laten (en bij sommige komen dan weer zijn kapoenenstreken naar boven want daar doet hij zelfs de moeite niet om gewoon aan de deur te bellen).

Eén voor één probeert hij de snuifdozen te vinden én het geheime vakje te openen om telkens met een leeg doosje te eindigen. Tot er nog een tweetal overblijven én hij die kan vinden in het kasteel waar net op dat moment Anatool aan het werk is. En Anatool is zeker nog niet vergeten dat Jommeke al enkele keren zijn plannen heeft gedwarsboomd. Dus is het nu eindelijk tijd voor wraak. En ook Flip komt zo voor wel een heel heet vuur te staan!

Gelukkig zijn er de vrienden nog die een handje komen helpen! En de ring, wordt die wel gevonden? Ontdek het zelf in ‘De zeven Snuifdozen’!

Dit is het eerste album in de reeks waarin de baron van Piependaele zijn opwachting doet. Later zal hij nog veel vaker in de reeks voorkomen en zal het gezin nog uitbreiden want Fifi krijgt ook nog een speelkameraadje, Tobias. Maar dat is pas veel later.

Dit verhaal, net als ‘Diep in de put’ en ‘Met Fifi op reis’, begint waar het vorige verhaal is geëindigd.

Het verhaal leest een beetje zoals een schattenjacht, een terugkomend thema in de reeks, maar in plaats van te moeten graven zoals in ‘Wie zoekt, die vindt’ of ‘Schildpaddeneiland’ moet Jommeke gewoon enkele kastelen bezoeken. Het klinkt wel allemaal simpeler dan het effectief blijkt te zijn.

Een grappig album, opnieuw. Maar soms moet je je ook wel afvragen hoe ver Jommeke soms wel wil gaan om bij mensen binnen te dringen. Zijn kapoenenimago is ie alvast niet helemaal kwijt!