• Bedenker / illustrator: Jef Nys
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips / Het Volk n.v.
• Jaar uitgave: 1962
• Pagina’s: 48
• ISBN: 978-9462101159 (editie 2014)

https://www.standaarduitgeverij.be/product/12-paradijseiland-9789462101159/

Review:

Nadat Filiberke de familie van Jommeke bijna op de rand van een zenuwinzinking heeft gebracht, door telkens opnieuw aan de deur te bellen om een vraag te stellen, blijkt dat hij meedoet aan een wedstrijd. Maar zonder de hulp van Jommeke vindt hij de antwoorden niet alleen. Hij vraagt dan maar aan zijn vriend om hem te helpen. Jommeke neemt de vragenlijst aan en na een nachtje door studeren en vragen oplossen blijkt Filiberke de grote prijs gewonnen te hebben, namelijk een cruise rond de wereld. En hij mag zijn vrienden meenemen! (Al goed want Jommeke heeft het meeste werk gedaan!)

De dag van vertrek is aangebroken. Jommeke, Annemieke en Rozemieke en Filiberke komen aan boord de Zilvergolf, het schip waarmee ze de wereld rond zullen varen. Bij hen is een ouderwets aangekleed eigenaardig meisje, Loeloe, die heel wat bekijks heeft bij de andere passagiers, vooral door haar gedrag. Maar dan wordt al heel snel duidelijk wat er echt aan de hand is. Want de huisdieren mochten niet mee dus de bengels hadden er geen betere oplossing op gevonden om Pekkie te verkleden als meisje, hem op de twee achterste poten te laten lopen én Flip als stem, verborgen in haar hoed, te laten fungeren.

Aan boord van het schip is echter nog een oude bekende mee, namelijk Anatool. Hij werkt aan boord en had ook al het plezier Loeloe te ontmoeten, nadat ze met eten uit de keuken ervandoor was gegaan. Als Anatool er achter komt dat het Jommeke en zijn bende is die aan boord van het schip is, smeedt hij een plannetje om wraak te nemen op hen. Verkleed als oude matroos vertelt hij hen over hoe wondermooi het eiland is waarvoor ze momenteel aangemeerd liggen. En vooral ’s nachts is het een prachtig schouwspel, verklaart de matroos. Hij belooft met hen naar het eiland te varen die avond. Maar de dekselse Anatool laat hen achter op het eiland en vaart met het bootje terug weg richting schip! Zijn wraak is volbracht! Hij zal hen wel de dag erna terug laten ophalen… maar het schip, dat in panne lag op dat moment, vertrekt vroeger dan voorzien en de vrienden zijn gestrand op het kleine eilandje.

Aan hen om zo snel mogelijk manieren te vinden om te overleven. En aangezien het eiland een overvloed aan mogelijkheden heeft, starten ze een waar paradijs op het eilandje, geholpen door enkele geiten en de apen die het eiland bewonen. Zullen ze nog gered worden of willen de vrienden voor altijd op het eiland blijven wonen?

Dit is de eerste maal in de reeks dat het Paradijseiland aan bod komt én de bewoners. De apen zullen zeker nog een aantal keer in de latere albums hun opwachting maken én de vrienden keren ook nog terug naar het kleine eilandje later. Nadat Anatool in ‘De Schildpaddenschat’ reeds op een schip als kokshulp werkte, vinden we hem ook nu terug in deze functie. Hij zal later wel nog als butler in de reeks terugkomen.

Heel grappig is ook hoe ‘meta’ Jef Nys zelf wel was door de figuren, in het begin van het verhaal, de familie van Jommeke te portretteren terwijl ze Jommeke albums aan het lezen zijn, zeker niet de eerste noch de laatste keer dat de figuren in deze reeks zich bewust zijn van hun eigen status als stripfiguur!

Ooit werd dit album in een tv-programma op de VRT (Man bijt Hond op Éen, de Lustige Lezers) voorgelezen door Adriaan Van den Hoof en Bruno Vanden Broecke. Het album werd ook verkozen tot meest favoriete Jommekesalbum ooit.

Het stranden van de vrienden op een onbewoond eiland om dan te moeten overleven met wat voorhanden is, is natuurlijk geen nieuw concept. Daniel Defoe deed het reeds met ‘Robison Crusoe’ en er is natuurlijk het geweldige ‘Lord of the Flies’ van William Golding. Hoewel de twee verhalen verschillen van dat met het Jommekesalbum (gelukkig in het geval van Lord of the Flies, zou ik zeggen!)

Paradijseiland hoort ook bij mij tot één van die favoriete albums en is een klassieker in de reeks, die niet te versmaden is. Heel wat humor en toch de nodige spanning zorgen voor een verhaal dat blijft hangen, tot in de eeuwigheid eigenlijk! Als er ooit een Jommekesalbum verfilmd zou moeten worden, dan is het deze toch wel, niet?