• Bedenker: Merho
• Scenario: Bruno De Boever
• Illustraties: Steve van Bael
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 2020
• Pagina’s: 46
• ISBN: 978-9002268472

https://www.standaarduitgeverij.be/product/156-blauwblauw-9789002268472/

Review:

Van der Neffe wil zijn ex-vrouw Carmella terug voor zich winnen. Na hun scheiding heeft hij heel wat dates achter de rug maar hij beseft dat er eigenlijk maar één vrouw voor hem is. Nadat hij op televisie een uitzending zag waarbij Elodie Melody (what the hell happened to her???) en haar ex naar een resort zijn gegaan, in een Frans dorpje, waar hun liefde terug het juiste pad werd opgestuurd, besluit hij Carmella uit te nodigen en te proberen haar liefde terug te winnen.

Eens aangekomen blijkt de exentrieke eigenares, Camille Faux, er nogal bizarre technieken op na te houden om haar klanten met relatieproblemen te helpen. Voor Van der Neffe is het allemaal een beetje té esoterisch maar hij heeft er alles voor over om zijn relatie terug in gang te trekken.

Intussen is Charlotte begonnen met een wijnproeverscursus en is ze constant bezig met het proeven van verschillende wijnen. Als Fanny’s vriendin Alanis verdwijnt op het wijndomein waar ze net werkte, en terwijl ze met Fanny aan de telefoon hangt, gaat de familie naar Frankrijk om haar te zoeken. Charlotte maakt er gebruik van om daar ter plekke enkele wijnhuizen aan te doen om nieuwe ervaringen op te doen. Alleen werkt dit nogal averechts en is het Kiekeboe die het meeste proeft, alleen hij spuwt het niet uit zoals een wijnproever.

Uiteindelijk belandt iedereen op het zelfde resort of in het wijndomein waar Alanis verdween en zullen enkele bizarre geheimen uitkomen. Onder andere waarom Van der Neffe zonder enige aanleiding zich plots aangeeft aan de politie voor een misdaad. Maar is hij hiervan echt wel de dader?

Het verhaal deed me een klein beetje terugdenken aan één van de kortverhalen uit album 31. Klavertje Vier (Huize Parazar) waarbij haar beste vriendin (toen nog Madelon) en zij verdwenen nadat ze iets ontdekten op een boerderij waar ze werkten om hun reis te betalen… datzelfde gegeven komt ook hier weer terug.

In bovenstaande pagina zie je een verwijzing naar Serge Gainsbourg en het liedje dat hij samen met Jane Birkin zong, Je t’aime – moi non plus!