Begin juni reisden we naar de Azoren. We deden drie eilanden aan: Sâo Miguel, Pico en Terceira. Hieronder volgt een dag per dag verslagje, met foto’s:

Dag 0. Fly me to the moon

Dag nul is het transport van België naar de Azoren, met zen tussenstop in de luchthaven van Lissabon. Dus hier valt weinig over te vertellen… vooral vliegen en wachten, met andere woorden!

Dag 1. Islands in the sky

Eerste dag van de Azoren, eerste eiland Sâo Miguel:

Beginnen met een goeie koffie, stoppen aan Lagao das Furnas, even een stopje aan de geisers en een wandeling door een tropisch woud (Parque Grená) om dan naar Furnas te rijden en daar een stapje door de botanische tuin te doen. (Ons eens verwend met een cocktailke) Eindigen deden we vandaag op het Miraduro do Pico do Ferro, een geweldig uitzichtpunt!

Alvast al een geweldige eerste indruk! To be continued!

Dag 2. Cloudbusting

De Azoren, Sâo Miguel dag twee:

Na een stevig ontbijt in het hotel met volle moed op pad, met een planning in de hand… maar het lot besliste echter anders.
Enerzijds was ik niet helemaal uitgerust maar dat is een detail… het weer wou vooral niet mee. En waar de Azoren het nogal prat op hebben zijn de nogal mooie zichten maar dan mag de heuvel/berg niet in de wolken vertoeven… met andere woorden, na twee pogingen die dag werd het zicht op Lagoa do Fogo geen succes. Ook de nodige andere punten waren ofwel door het weer niet te zien of te druk en te weinig parking (een groot probleem op dot eiland, te bedenken dat we uit het toeristische seizoen zijn gekomen)!
Dan maar de hoofdstad wat verkennen, Punta Delgada!

Gelukkig was dat alweer een iets groter succes (boekenwinkel gevonden dus dag geslaagd, boek gekocht dus dag helemaal geslaagd)!

Maar het beste kwam pas op het einde toen we in het hotel een lekkere cocktail dronken, genoten van een zonsondergang in Ribeira Grande.

Voor zij die wensen de eilanden te bezoeken, weze gewaarschuwd: er is altijd wel een wolk te zien! 😆 ☁️

Dag 3. The Lakes

De Azoren, Sâo Miguel dag 3

Alweer een lekker ontbijtje… (goed hotel, hoor)! En op pad! De gezondheid was beter (joepie) en volle gas ertegenaan! Maar net als de dag ervoor dachten we dat we niks te zien gingen krijgen, door het gebrek aan parking… bij een aquaduct lukt dat wel nog, een heel steile wandeling naar een viewpoint deed Tim alleen (of ik was al kapot) maar toch moesten we Boca do Inferno moesten we overslaan!

Maar toen kwamen de twee meren (groen en blauw) van Sete Cidades (zeven steden, naar het schijnt komt de naam van een legende van zeven koningen en de kleuren van de meren van een boer die verliefd werd op een prinses maar dat kon niet en ze weenden elk een meer vol tranen) waar we een wandeling (relatief plat) deden. Daar zagen we de typische Azorenvink (prachtig diertje dat niet schuw is) en een paar eenden die geen kik verroerden ook al gingen we ernaast zitten. Daar dronken we allebei thee (twee keer getrokken… ik blijf bij koffie)

Uiteindelijk belandden de na een prachtige rit in Mosteiros! Aanrader al was het maar voor de prachtige zeezichten! En de salamanders die er rondwaren (en hongerig zijn, te zien aan mijn Magnum stokje)

Natuurlijk mocht een duikje in het Hôtel zwemmen niet ontbreken en gaan eten (heeeeerlijke mossels!!!) in Caloura!

Een geweldig mooie dag! En nog eentje die eraan komt!

Oh ja, het punt Lagoa do Fogo die we de dag ervoor misten, herinner je je? Wel dat zagen we deze keer wel, blijkbaar uitzonderlijk zonder wolken in de buurt 😆

Dag 4. Waterfall

Dag 4 van Sâo Miguel op het eerste eiland van de Azoren…

Natuurlijk start de dag met een stevig ontbijt (what else), maar we besloten daar geen foto’s meer van te maken… 😌

Dan op pad naar Nordeste, het noordoostelijke punt van het eiland. Onderweg stopten we eerst aan een viewpoint dat we al twee keer hebben moeten laten vallen (het gekende parkeerprobleem als oorzaak) maar nu waren we er vroeg genoeg en nagenoeg alleen, hetzelfde met de theeplantage(die we niet bezochten maar voor een theeliefhebster een pakje kochten)

En dan langs een botanische tuin met zicht op een waterval en een ritje langs heel wat uitzichtpunten op het Noordoostelijke deel van het eiland. Prachtige groene plekken.

Stoppen voor lunch deden we in Povoacao (prachtig pittoresk dorpje met een mooi pleintje) om dan opnieuw langs de fauna (veel vogels en een hoop straatkatten bij elk picnicpunt) de rit verder te zetten.

Ons laatste dagtripje voor we aan het zwembad gingen rusten was in Vila Campo do Franco, waar je een fantastisch mooi zicht hebt op een eilandje in de Atlantische Oceaan!

Na de rust terug naar Vila Campo do Franco voor het diner om dan aan het hotel een magnifiek zicht te hebben op de weerspiegeling van de maan in de zee! Magisch!!

Dag vijf is de laatste dag op Sâo Miguel en de dag dat we naar Pico vliegen…

En de reis gaat verder…

Dag 5. On the Road again

Dag 5 (en de laatste) op Sâo Miguel… hierna gaan we naar Pico…

Vandaag hadden we heel wat tijd voor we het vliegtuig op stapten dus besloten we nog een paar punten te bezoeken die we de vorige ritten niet konden doen door gebrek aan parking (het eeuwige probleem op de Azoren)

We begonnen met een stevige wandeling naar Boca do Inferno, een magisch uitzichtpunt op de verschillende meren (ook die van Sete Cidades)… meer dan de korte klim waard!

En dan naar een van de meest bizarre plekken van het eiland (daar is Tim ook helemaal alleen in geweest): een verlaten spookhotel op het Vista do Rei… ooit een luxehotel maar door gebrek aan klanten en door de ligging flopte het hotel… Jammer! Natuurlijk valt dit ten prooi aan de natuur (yaaay) en graffiti artiesten (arty farty)

We besloten ook nog eens naar het zwarte strand aan Mosteiros te rijden voor een korte wandeling.

Een stopje aan een vuurtoren nog onderweg naar ons finale halte, een herbezoek aan Ponta Delgada, voor we richting de luchthaven gaan. In Punta Delgada nog eens kort gewandeld en lo and behold een ruilbibliotheekje… Perfecte foto opportuniteit met andere woorden!

Eiland 1 zit erop… op naar eiland 2!

Dag 6. Ain’t no Mountain high enough

Dag 6, nieuw eiland… van Sâo Miguel naar Pico eiland, het jongste van de Azoren… nog heel vulkanisch

Deze keer een nieuw hotel met zicht op zee, met een ietwat minder uitgebreid ontbijt maar wel veel rode kleine molentjes (typisch voor hier), lavavelden en mijn eeuwige fascinatie voor koeien.

Pico is heel wat kleiner en is in vergelijking met Sâo Miguel veel minder toeristisch en vooral ook meer gespitst op grote wandelaars. Dat was niet gepland… hebben vooral de mooie zichten via de auto gedaan dus!

Maar… dé attractie van Pico is… Mount Pico. En zoals ze hier op het eiland zeggen: She can be very shy! Wij hadden dan ook het fantastische geluk van de piek te kunnen aanschouwen nadat we op tien minuten tijd de wolken zagen voorbij drijven… om een kwartiertje later haar terug in de wolken te zien verschuilen! Magisch momentje!

We zijn bijna een weekje op weg… de vermoeidheid slaat al een beetje toe… maar wat lezen en een duikje in het zwembad staan ook nog gepland! Op naar dag 7!

Dag 7. Peace and Quiet

Dag 7 op de Azoren, de tweede op Pico eiland…

Grotendeels een rustdagje…

Maar toch hebben we een ritje langs de Noordkant van het eiland waar op zich niet al te veel spannends te zien was maar de rit op zich is wel de moeite door de prachtige natuur langs de weg. Er is op Pico heel wat natuur te zien en te ervaren samen met enkele kleine dorpjes met heel typische kerkjes…

Hoogtepunten van de dag waren aan ons hotel, het zwembad, de zonsondergang en de interactie met stiertje aan het hotel… bries en snuif

Na een zwemmeke en een slaapke (in mijn geval een boekuitleesje 🤭) was het etenstijd, zonsondergang kijken en slaapjes… morgen laatste dag Pico en dan naar de bruisende luchthaven (not!) om naar het laatste eiland en laatste deel van ons reis te vliegen…

Dag 8. Acquarius

dag 8 (laatste ochtend op Pico voor we naar Terceira vlogen – gigantische luchthaven… not!)

Deze ochtend vond Tim het geweldig eens de avontuurlijke kant op te gaan door de boerenwegels van Pico af te rijden waar we voor de verandering geen gorillas maar koeien in de mist tegenkwamen. (Nieuwsgierige aagjes)

In Madalena bezochten we het wijnhuis en de wijngaarden tussen de lavarotsen en -muurtjes.

Die ochtend kwamen we ook langs ons pad een heel sociale lieve ezel tegen… en een poes die het gek was op de chips die Tim had gekocht en daarom maar een plekje op zijn schoot inpalmde 😆

Eindigen deden we op de lavavelden aan de kust met een woeste zee… Tim mocht poseren als Aquaman 😆

Dag 9. Climb a Mountain

Dag 9, eerste van drie dagen op Terceira.. de vermoeidheid kickt in met als resultaat Tim deed een loopje en ik bleef rusten…

Maar pas nadat we de stad en zijn kerken, vulkaan (Monte Brasil) en mooie panorama over Angra do Heriosmo hebben bekeken…

Er is ook een link met Brugge blijkbaar in deze stad maar ook het beeld van Vasco da Gama staat hier in de haven te blinken. Ik vond ook nog een Portugese held bovenaan de heuvel (vulkaan) waar ik mee op foto mocht…

Tim en ik kwamen een paar papegaaien tegen die mee wilden maar we besloten ze toch te laten zitten in hun kooi (we blijven van vogels houden!)

Dag 10. Almost there

Dag 10 van de Azoren, dag twee van Terceira en voorlaatste dag van onze reis…

Na mijn rustdagje gisteren zijn we volop in gang geschoten voor de laatste dag… enkele zeezichten, een schommel, enkele geisers (wat een zwavelgeurtje), een hotdog/burger met merels en Azorenvinken die wachtten op een kruimeltje en Angra do Heroismo met een boekenwinkeltje (daarna terrasje!) om ‘s avond te eindigen in Praia da Vitória waar we ons favoriete restaurant en favoriete gerecht van gans de reis aten…

Het einde is in zicht… maar we hebben terug heel wat herinneringen! Nog een dagje (een ochtend) voor we het vliegtuig opstappen…

Dag 11. This is the end

Dag 11. laatste dag op Terceira en allerlaatste op de Azoren…

Nog een laatste ritje, nog enkele laatste zichten… nog een laatste adieu…

Lava, kraters, een bloem, een wereld van verschil met ons eigen landje… en de volgende reisideeën zijn al duidelijker geworden (Madeira 2026?)

Het was geweldig, rustgevend en minder warm dan in eigen land… maar zoals alle mooie liedjes komt ook hieraan een einde!

Bedankt om de avonturen op de Azoren te willen mee beleven met ons!