• Bedenker: Willy Vandersteen
• Scenario: Peter van Gucht
• Illustraties: Fabio Bono
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 2025
• Pagina’s: 40
• ISBN: 978-9002282041

https://www.standaarduitgeverij.be/product/286-de-bloedverwanten-9789002282041/

Review:

Een nieuw album van De Rode Ridder is iets waar ik altijd naar uit kijk. En deze keer gaat Johan, samen met Giganta, richting het Byzantijnse Rijk om op zoek te gaan naar Merlijn. Onderweg komen ze terecht in een sprinkhanenplaag waardoor ze moeten schuilen. Eens ze hun weg terug verder kunnen zetten komen ze aan in Laodicea en ontdekken dat Merlijn dood en begraven is. De gouverneur van Laodicea wil de hulp inroepen van Johan en Katie (Giganta) om te strijde te gaan tegen kalief Al-Hakim, die zijn zinnen gezet heeft op de stad Aleppo. Dankzij de hulp van boosaardige krachten en tovenarij kan de kalief het leger tegenhouden maar Johan weet een piramide, waaraan de kalief zijn krachten ontleent, binnen te dringen. Zal hij erin slagen om de boosaardige kalief en zijn toverkracht, die hij van zijn bondgenoot Ad-Darazi en de piramide krijgt, te stoppen? Johan staat alleszins een grote uitdaging te wachten!

De shift van locatie naar het oosten is heel logisch, vooral na het vorige album ‘De Ijzeren Tirade’, maar ook omdat Johan in eerdere verhalen zijn wereldblik reeds verruimde naar Japan en Azië. Dus heel onverwacht is deze wending niet. Het opent voor de reeks alvast heel wat perspectieven naar nieuwe verhaallijnen toe.

De tekeningen van Fabio Bono zijn opnieuw prima in orde maar qua verhaal was ik iets minder overtuigd deze keer. Ik vond het nogal haastig afgewerkt, beetje voorspelbaar en niet spannend genoeg, elementen die ik bij eerdere albums geschreven door van Gucht nog niet vaak ben tegengekomen. Het verhaal begint ook zonder enige voorkennis van de reden waarom Johan en Katie in het Byzantijnse Rijk zijn (daar moet je de voorgaande albums echt voor (her)lezen). Dus voor één keer moet ik toegeven dat ik niet helemaal overtuigd was van de sterkte van dit album. Sinds de vernieuwing van de reeks is dat nog niet eerder voorgevallen maar ik heb hoop op de toekomst, aangezien we Johan nu in een ander deel van de wereld zien en welke horrors zijn daar nog allemaal niet terug te vinden?