• Bedenker/ illustrator: Merho met medewerking van Dirk Stallaert en Peter Koeken
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 2004
• Pagina’s: 46
• ISBN: 978-9002215865

https://www.standaarduitgeverij.be/product/102-de-potloodmummie-9789002245206/

Review:

Als Charlotte schuilt voor de regen in het oudheidkundig museum (een techniek die bij Kuifje en Jommeke volgens mij al eens eerder voorkwam… een hommage?) blijkt ze de honderdduizendste bezoeker te zijn van de huidige tentoonstelling rond ‘Opgravingen in Jordanië’ en wint zo een prijs, een reis met het ganse gezin door Jordanië langs alle mooie sites zoals Jerash, Wadi Rum en natuurlijk Petra, onder begeleiding van professor Nadoo.

Fanny gaat ook mee want Jens zit in Amerika op een congres voor televisiemakers… of dat denkt ze toch. Want wat blijkt? Jens neemt een film op, als stuntman, in… Jordanië. Samen met de ster van de film, Roberto di Hero die wel houdt van wat archeologische vondsten die hij kan kopen voor zijn villa in de US, gaan ze naar de woestijn om naar een nieuw ontdekte mummie te kijken.

Dan komt de familie aan in Jordanië maar in plaats van Nadoo wacht een zekere Jada Salwel hun op, tot groot genoegen van Marcel, die plots in een midlifecrisis terecht lijkt te komen, en grote frustratie van Charlotte. Ook zij worden door Jada Salwel toevallig tot in de woestijn gebracht waar Jens en Roberto net de mummie bekijken. (Jens kan zich nog net verstoppen)

Nopel merkt al gauw op dat er iets niet klopt aan de mummie door een aantal potloodstrepen op de sarcofaag, vandaar de naam Potloodmummie. Maar wat er echt schuilt en vooral wie er achter zit zal de familie nog een grote shock opleveren! En dan wordt hun gidse ontvoerd door twee mannen. Hun reisje in Jordanië verandert algauw in een avontuur op leven en dood.

Best wel een origineel verhaal uit de koker van Merho en Stallaert. Opnieuw verzorgen beide de tekeningen, maar je merkt opnieuw dat Stallaerts invloed volop aanwezig is hierin.

Het komische element in dit verhaal komt van Jens en Roberto. De spanningsboog in deze strip ligt echt heel hoog en is best een goed album. Maar ik schreef dit eerder en er zijn mensen die dit heel goed weten van me dat ik de tekeningen van Stallaert niet altijd goed passen vind bij deze reeks. Hoewel met de jaren ben ik intussen al wat bijgedraaid. Maar toch bij een aantal albums in de toekomst (zoals het volgende) heb ik er toch enige problemen mee… er schort iets aan de Kiekeboe-identiteit bij Heil Bod en Tiznoland…