• Bedenker / illustrator: Merho
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 2000
• Pagina’s: 46
• ISBN: 978-9002203855

https://www.standaarduitgeverij.be/product/87-de-simstones-9789002241819/

Review:

Wie ‘De Kiekeboes’ kent en leest weet dat Merho zo heel af en toe met een ‘specialleke’ afkomt in de reeks en dat hij ook nogal graag meta werkt. Ook bij ‘De Simstones’ past hij deze techniek toe… maar hij gaat zelfs nog een stapje verder. ‘De Simstones’ is Merho’s hommage aan de wereld van Amerikaanse comics en graphic novels.

Van de Kasseien heeft toevallig de ganse reeks van De Kiekeboes op de kop kunnen tikken en vindt er eigenlijk niks aan dus heeft hij besloten de reeks over te kopen van Standaard Uitgeverij. Hij zit niet bij de pakken en gaat onmiddellijk aan de slag want hij wil van het brave imago van De Kiekeboes af. Daarom huurt hij Reindert Coppigh van het advies ‘Coppigh en Right’ uit om de reeks te heruitvinden. En dit gebeurt zwaar tegen de zin van de familie want niet alleen wordt hun interieur aangepast, de gehele reeks krijgt een serieuze make-over, tot de naam toe! Want ‘De Kiekeboes’ klinken te braaf, vandaar de nieuwe naam van de familie ‘The Simstones’.

Reindert geeft elk lid van de familie en van de personen die deelnemen een eigen imago, met elk hun eigen verslaving. Ook de buren Van der Neffe en Goegebeur mogen meedoen, en Van de Kasseien krijgt natuurlijk ook een rol. Maar niet iedereen vindt zijn rol zo perfect bij hen passen. Het seksitische karakter dat Reindert toepast stoot tegen Fanny’s borst, Sapperdeboere gaat in hongerstaking… de enige die eigenlijk tevreden is blijkt Konstantinopel te zijn!

Het verhaal (dat met haken en ogen aaneen hangt) gaat dat Charlotte Simstone gaat werken als poetsvrouw in bedrijven en haar collega verdwijnt in een kantoor terwijl zij alles poetst elders op die afdeling. Als Charlotte haar afspiedt ziet zij dat deze gegevens download op een CD-Rom.

Marcel moet op dat moment een boodschap afhalen bij een delicatessenwinkel voor Van de Kasseien, een doosje kaviaar. Maar door een vergissing van de dame achter de toonbank vertrekt Marcel met het verkeerde doosje kaviaar. Hierdoor komen hij en zijn baas in het vizier van een Russische maffiaorganisatie, onder leiding van de Kremlins.

Het verhaal is een aaneenschakeling van geheimen, intriges, verborgen meisjes, foute woordspelingen (daarom niet minder grappig) en heel wat gaten in het verhaal, doordat er te veel protest van de familie en vrienden komt en daardoor het scenario telkens aangepast moet worden, om dan tot een climax te leiden die niet alleen Reindert maar vooral Van de Kasseien duur te komen zal staan… De erven Hergé kunnen er alvast niet mee lachen!

Deze andere stijl van verhaal vertellen door Merho is zeker even wennen maar het typeert wel zijn creativiteit en niveau van humor terwijl hij ook nog eens een goed misdaadverhaal kan vertellen. En zoals gezegd krijgen we een prachtige hommage aan de Amerikaanse graphic novels met een donkerder kleurenpalet en vintage wagens die rondrijden. En Goegebeur in tutu, dat was misschien niet onmiddellijk het zicht dat ik op mijn lens gebrand wou hebben. Ook Van der Neffe die zich als kinky leather boy opwerkt was ook nogal onverwacht. Maar het meest onverwachte is vooral het overspelige gedrag van bepaalde personages en de keuze om Fanny een call-girl te maken, dik tegen haar eigen zin trouwens!

Beter dan dit kan het toch bijna niet worden?