• Bedenker / illustrator: Merho
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 1992
• Aantal pagina’s: 46
• ISBN: 978-9002165207

https://www.standaarduitgeverij.be/product/55-schiet-niet-op-de-pianist-9789002241758/

Review:

Kiekeboe wordt door zijn baas, Firmin Van de Kasseien, gevraagd om hem te ontmoeten in een bos. Daar geeft hij hem de opdracht om een aantal negatieven van compromiterende foto’s van hem, te zien te bemachtigen. Daarvoor zal hij moeten infiltreren als ‘Jacob de Ware’ bij een misdaadbende onder leiding van Karel Keizer. De foto’s werden namelijk in de zaak van zijn moeder, de ‘Orgie Day Club’ (zegt genoeg, zeker?), genomen. Veel keuze heeft Marcel niet dus gaat hij maar in op het voorstel. Jan met de Pet, een mannetje uit het misdaadmilieu, helpt hem om te infiltreren bij de bende van Karel.

Intussen vertrekt de rest van de familie voor een ontspannende reis naar de zee, in Noortende. Het duurt niet lang of Fanny heeft een nieuw vriendje, de beroemde pianist Danny Zerkoffi. Dit tot grote jaloezie van het ex-vriendinnetje Laila, waar Konstantinopel kennis mee heeft gemaakt en zijn allereerste kalverliefde bij ontdekt.

Nadat Kiekeboe succesvol in de bende infiltreert slaagt hij er maar niet in om de negatieven van de foto’s te bemachtigen. En hij komt nog dieper in de nesten terecht als de bende van Karel Keizer een nieuwe slag plannen, de ontvoering en het vragen van losgeld voor de bekende pianist, het nieuwe liefje van Fanny, Danny Zerkoffi! En zij zijn niet de enige die hem blijkbaar opjagen, want zijn ex heeft ook plannen!

Niet alleen heeft dit verhaal een leuke verwijzing naar de film Psycho, zeker niet de eerste keer (Het Plan SStoeffer had er ook al eentje), maar tevens is dit een verhaal dat zo grappig is van begin tot einde door de vele woordspelingen, de problemen waar Kiekeboe zich in werkt en de verliefdheid van een beginnende puberende Nopel (dit is volgens mij trouwens de eerste keer dat de afkorting van zijn naam vermeld wordt in de reeks).

Ook nu weer is dit een heel typische Kiekeboe door de toevalligheden en de gebeurtenissen die allemaal leiden tot één grote climax! Maar Marcel gaat het in elk geval niet zo makkelijk af deze keer (ook niet de eerste noch de laatste keer als hij zich laat inlijven door zijn nogal louche baas).

En natuurlijk is er de mooie woordspeling van de titel waarbij Merho gebruikt maakt van een bekend spreekwoord om dat in dit verhaal héél letterlijk te laten voorbij komen! Het is en blijft een genie!