• Bedenker / illustrator: Merho
• Uitgeverij: Standaard Uitgeverij strips
• Jaar uitgave: 1994 (origineel 1986)
• Aantal pagina’s: 46
• ISBN: 978-9002164246 (9789002242427)

36 Het witte bloed

Review:

Marcel Kiekeboe heeft een verrassing voor zijn gezin, ze gaan op vakantie. Maar niet naar een verre bestemming of op groot avontuur. Nee, Marcel wil even weg uit de dagelijkse sleur en wil even weg van de mensen uit zijn omgeving door op een camping, Het Nieuwe Paradijs, te verblijven in een gehuurde stacaravan.

Maar Marcel komt enigszins bedrogen uit want eens ze daar aankomen, nadat ze onderweg een eigenaardige aanvaring hebben gehad met een man die bleek ontsnapt te zijn uit een kliniek en wit bloed bloedt, zien ze een aantal oude bekenden die ook op de camping verblijven: Van Der Neffe is hun buur, Sapperdeboere is er ook, Goegebuer is de animator van Het Nieuwe Paradijs en is er met zijn nieuwe lief, Thea Traal, die dan nog eens de ex van Marcel blijkt te zijn. Maar ook Balthazar komt met zijn tentje aanzetten en Moemoe nodigt zichzelf uiteindelijk ook nog eens uit. Het enige lichtpuntje voor Marcel is zijn buurvrouw, Mona. Als een man in zijn midlife crisis valt hij als een blok voor de vamp, dit tot grote ontsteltenis van zijn vrouw Charlotte!

Op de camping is, tussen alle caravans met hun mooie verzorgde tuintjes, één buitenbeentje, namelijk de zwarte caravan waarin Mikal en zijn grootvader blijken te wonen. Beide komen enkel ’s nachts buiten. Fanny maakt kennis met Mikal. Maar al snel wordt Fanny iets duidelijk, Mikal en zijn grootvader zouden wel eens vampiers kunnen zijn! Maar wie zou haar nu geloven.

In de buurt van de camping is de kliniek van Dokter Van Pier en Zuster Bloedwijn. En daar blijkt ook wel iets heel eigenaardig en heel verdacht aan de hand. Ook daar gaat Fanny op onderzoek uit en komt tot de grootste verrassing te staan van haar leven!

Dit is het eerste album waarin Mona en de vampieren voorkomen. Later zullen nog heel wat albums verschijnen waarin de bloedzuigers hun opwachting maken. Het laatste prentje in dit album is alvast al een voorbode voor één van de latere albums: De Kus van Mona! Want als er iets is dat Mona wel wil is aan haar Toetje een kusje geven!

Destijds toen het album verscheen leek dit niet de meest evidente keuze van Merho, die meestal toch wel redelijk realistische verhalen schreef (alhoewel er af en toe toch ook wel eens een science-fiction tussen sloop!), om dan ineens een horrorgetint vampierenverhaal te schrijven. Maar op typische Merho-wijze is het dan ook een album geworden waar de humor vanaf spat en maken we kennis met een aantal van de leukste figuren uit de ganse reeks (Mona is er eentje van natuurlijk). En zoals ook vaker is het album een aaneenrijging van toevalligheden en woordspelingen… het zou geen Kiekeboe-album zijn zonder natuurlijk!