• Scenario & illustraties: Albert Uderzo
• Uitgeverij: Éditions Albert René / Hachette
• Jaar uitgave: 2020
• Originele titel: Astérix et Latraviata (2001)
• ISBN: 978-2864971467

Review:

Als Asterix en Obelix jarig zijn, allebei op dezelfde dag, krijgen ze de verrassing van hun leven: hun moeders zijn in het dorp! Hun vaders komen achterna, die hadden nog werk in hun souvenierwinkel, maar van hen krijgen ze alvast al een gouden helm en een prachtig versierd zwaard., die behoorden aan Pompejus. Algauw blijkt dat een oude bekende, ex-legioensoldaat Bacchionysus deze had geruild voor bier. Deze Bacchionysus wordt bij prefect Bonusmalus op het matje geroepen en in de kerker gegooid. En als ook de vaders van beide Galliërs daar belanden hopen deze dat hun zonen hen komen redden.

Maar deze hebben het momenteel heel druk in het dorp want hun moeders willen hen allebei uithuwelijken. Maar Asterix en Obelix zijn niet bepaald trouwlustig en slaan dan ook elk aanbod af. Maar dan verschijnt plots Walhalla in het dorp. Althans, dat denken ze. Want eigenlijk is het de actrice Latraviata (een duidelijke verwijzing naar de opera van Verdi) vermomd als Walhalla die de opdracht kreeg de helm en het zwaard terug te bemachtigen.

Zoals steeds als er vreemde mensen in het dorp verschijnen staat het in een mum van tijd in rep en roer en ook Asterix en Obelix zullen de gevolgen ervaren, met soms pijnlijke gevolgen zelfs!

En waar is Idefix plots naartoe?

Een album boordevol liefde en romantiek. En eindelijk leren we de ouders van beide hoofdpersonages kennen. Tegelijkertijd ontmoeten we een aantal oude bekenden opnieuw waaronder Walhalla en Tragicomix. En natuurlijk zijn er terug een aantal leuke verwijzingen naar moderne zaken zoals het gouden Caesar beeldje dat aan de actrice wordt gegeven, na haar acteerprestaties. (Oscar, Gouden Beer, Gouden Palm, Gouden Kalf, Gouden César…)

Er zijn natuurlijk de vele woordspelingen… kan jij ze eruit halen?

Hoewel er een duidelijk modernere toon gegeven wordt aan de tekeningen en ook de verhalen (vrouwen worden veel vaker in een hoofdrol gebracht) blijft de ‘spirit’ van een echte Asterix hangen en daarom blijf ik fan van deze reeks. Benieuwd of dit voor de overige albums die reeds verschenen ook zo zal blijven!