• Scenario: René Goscinny
• Illustraties: Albert Uderzo
• Uitgeverij: Dargaud / Hachette
• Jaar uitgave: 1973
• Aantal pagina’s: 48
• Originele titel: Astérix en Corse
• ISBN: 978-9032004767

Review:

Hoe heerlijk, hoe fantastisch en hoe grappig… dit is terug Asterix ten top!

Het Gallische dorp ontvangt heel wat gasten om de slag rond Gergovia te herdenken. En tussen die gasten zitten heel wat bekenden van de negentien voorgaande albums en van de avonturen die onze vrienden reeds beleefden.

Om de gasten te entertainen willen ze een Romeins kamp aanvallen. Maar deze zijn allemaal verlaten (want de Romeinen zijn gevlucht omdat ze net weten dat zij het slachtoffer zouden worden van zo’n reünie) op één na, Babaorum. Net op het moment dat zij willen vertrekken komt een centurion uit Corsica met een gevangene aan. Deze verplicht hen te blijven én de gevangene te bewaken, in naam van Praetor Sessinquartus, de gouverneur van Corsica.

Het kan dan natuurlijk ook niks anders dat het kamp wordt overrompeld en dat de gevangene bevrijd wordt door Asterix en de zijnen. De Corsicaan, Ozewiezewozewiezewallakristallix (what’s in a name? Klinkt wel bekend niet?), nodigt Asterix en Obelix uit om met hem en de Corsicanen mee te vechten tegen de praetor en de Romeinen op het eiland.

Daar aangekomen leren Asterix en Obelix de gekke gebruiken van Corsicanen (en hun stinkende kaas) kennen. Ook hoe vetes onder families lang kunnen aanhouden en vooral, dat de Romeinen geen knip waard zijn. Gekke jongens, die Corsicanen én Romeinen!

Het grappige in dit (en vele andere albums in deze reeks) zit hem vooral in de woordspelingen, de namen die allemaal wel een andere betekenis hebben. Om er eentje uit te pikken: Barbituratix geraakt moeilijk uit bed… (barbiturates!) doordenkertje!

En als het over Corsica gaat moet er ook een verwijzing zijn naar een zekere keizer… die is er… heel kort! The devil’s in the details!