• Auteur: Bent van Looy
• Foto’s: Rob Walbers
• Illustraties: Bent van Looy
• Uitgeverij: Borgerhoff & Lamberigts
• Jaar uitgave: 2021
• Aantal pagina’s: 366
• Coverontwerp: Bureau Boschberg
• ISBN: 978-9463931434

https://www.borgerhoff-lamberigts.be/shop/boeken/mijn-parijs

Review:

Onlangs las ik ‘Mijn Amsterdam‘, van Bent van Looy. Dat was de recentste reisgids die hij schreef, maar vooraleer hij Amsterdam afwandelde en op zoek ging naar de leukste adresjes daar deed hij Parijs aan, waar hij ook woont/woonde.

Op de cover staat hij nog met zijn korte coupe (veeeel beter, Bent!) en zien we een aantal van de illustraties die hij maakte voor het boek (in het boek staan er nog veel meer). (Ook voor Mijn Amsterdam tekende hij er een heleboel).

In dit boek gaat Bent dan terug op zoek naar die illustere, bekende en vooral minder gekende plekjes, quartier per quartier.

Op typische Bent van Looy stijl (zwierige taal, grappige metaforen, fun anekdotes en ingepakt in een tweed jasje) vult hij ruim 360 bladzijden met Parijse Flair!

Terug worden we in het stadsleven geworpen en neemt Bent ons mee op sleeptouw langs de uniekste winkeltjes (van platenwinkels, boekhandels tot schoen- en kledingwinkels), de lekkerste restaurantjes (Bent is alvast fan van Aziatische keuken, dat werd me duidelijk) en natuurlijk kan in een stad als Parijs een streep cultuur niet ontbreken dus een aantal musea (niet altijd de grootste zijn daarom de beste) en ‘gooi-de-benen-los’ tenten komen aan bod!

Als zelfverklaarde anglofiel verwacht ik nu wel na Parijs en Amsterdam een boek waarin Bent London van onder tot boven ontleedt! Of waarom niet van Gent?

Ik heb alvast heel wat tips gehaald uit dit boekje voor ons (niet Bent en mezelf maar mijn boyfriend en ik natuurlijk) volgende tripje naar ons favoriete Europese stad! (Als er tenminste geen stakingen of betogingen bezig zijn). De goesting is er alvast terug om door de Jardin de Tuileries te flaneren, de steegjes van de Marais te herontdekken en de boekhandels op Rive Gauche leeg te kopen om dan ‘s avonds te eindigen op Torcadero met zicht op de verlichte Eiffeltoren (wel even de meute toeristen wegduwen)!

Een ding is zeker, na het lezen van dit boek ga je met veel honger naar Parijs. En dan is het niet enkel honger naar het eten dat hij beschrijft maar ook naar het snuisteren en wandelen en vooral het verdwalen in de mooiste stad van Europa!

Als ik een paar eigen tips mag geven:

En voor de fans van boeken, is er in Rue de Rivoli niet alleen Gagliani maar ook (het ietwat te dure) Smith & Son (een vroegere keten van het Britse WH Smith.

En voor liefhebbers van macarons: Ladurée stelt nooit teleur (er is er eentje op Place de la Madeleine en eentje in Rue de Castiglione, tussen Rue de Rivoli en Place Vendôme)

Jammer genoeg heeft corona (en een aantal andere factoren) huis gehouden in een paar adresjes waar we vroeger heel graag gingen (Chez Jenny restaurant voor de beste chouctoute, Garconnière voor de leukste kledij en riemen…) en moest (lgbt-) boekhandel Les Mots à la Bouche noodgedwongen verhuizen uit de Marais.